رفیق رزگار آمد در شهر اورمیه در روژهلات کوردستان و در خانوادهای میهندوست چشم به جهان گشود؛ خانوادهای که عمیقاً به ریشههای کهن و ارزشهای ملی و اجتماعی خلق کورد پایبند بود. به لطف وفاداری خانوادهاش به فرهنگ، سنتها و اخلاق اصیل کوردی، او نیز با پیوندی استوار با اصالت، ریشهها و ارزشهای والای خود پرورش یافت. رفیق رزگار ۱۱ سال در مدارس سیستم دولتی ایران تحصیل کرد و در اوقات فراغت نیز برای کمک به معیشت خانواده در کارهای گوناگونی فعالیت میکرد؛ به همین دلیل، از همان سنین کم قداست و ارزش کار و رنج را درک کرد. او با شخصیت باهوش، پرتلاش، صادق و فداکار خود، همواره در میان اطرافیانش فردی محبوب و الگو بود. رفیق رزگار در همان دوران جوانی، واقعیت سیستم انکارگرا و فشارهای بردهوار رژیم حاکم بر خلقمان را به چالش کشید و خواستهی آزادیخواهی مردم را با تمام وجود حس کرد.
میهندوستی خانوادهاش و پیوستن جوانان پیرامونش به صفوف گریلا باعث شد که او خیلی زود با مبارزهی آزادیخواهی آشنا شود. در عین حال، رفتوآمد گریلاها به منطقهی زندگیشان، منش فروتنانه و درویشگونهی آنان در زندگی و روابط رفیقانهشان تأثیر عمیقی بر او گذاشت. شهادت پسرعمویش، رفیق دوران (ابراهیم مدرانی)، در سال ۲۰۱۰ در منطقهی آمانوس، دگرگونی وصفناپذیری در وجود رفیق رزگار ایجاد کرد و آگاهی انقلابی را در او عمیقتر ساخت.
او به خوبی میدانست که تنها راه شایسته بودن در برابر حقیقت و یاد شهیدان، به پیروزی رساندن مبارزهی بزرگ آنان است. با همین آگاهی به تصمیمی قاطع رسید و در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) راهی کوهستانهای آزاد کوردستان شد و به صفوف گریلا پیوست. او با این باور گام برداشت که ریشهایترین و کوبندهترین پاسخ به سیاستهای نابودگرانهی استعمارگران علیه خلق ما، گریلا شدن در کوهستانهاست.
رفیق رزگار که عمیقاً تحت تأثیر روابط صمیمانهی رفیقان و فرهنگ زندگی اشتراکی (کمونال) گریلا قرار گرفته بود، هیچ سختیای برای خو گرفتن با شرایط دشوار جغرافیایی کوهستان نداشت و در مدت کوتاهی، حضوری فعال و پرشور در زندگی آزاد کوهستان پیدا کرد. او با گذراندن آموزشهای نظامی و فکری پیوسته خود را پرورش داد و با ارادهای استوار، ویژگیهای پوچ و فردگرایانهای را که سیستم استعمارگر ایجاد کرده بود، پشت سر گذاشت و منش یک مبارز کارآزمودهی آپویی را در وجود خود نهادینه کرد. پس از پایان موفقیتآمیز دورهی آموزشی، مدتی در منطقهی خاکورک ماند و سپس راهی منطقهی زاپ شد؛ منطقهای که شدیدترین و سختترین نبردها در آن جریان داشت تا در خط مقدم به مبارزهی خود ادامه دهد. او بر فراز صخرههای صعبالعبور و قلههای زاپ، مقاومتی بیامان را در برابر دشمن به نمایش گذاشت.
او همان شور و هیجان انقلابی روزهای نخست پیوستن به گریلا را در منطقهی زاپ نیز بدون وقفه ادامه داد. رفیق رزگار همواره میخواست با انجام عملیاتی بزرگ، ضرباتی سنگین بر پیکر نیروهای اشغالگر و استعمارگری وارد کند که سرزمین ما را اشغال کردهاند. تمرکز فکری عمیق و فعالیت خستگیناپذیر او باعث شد که در تلاش و مبارزه، الگویی برای همهی همرزمانش باشد. او برای عمیقتر شدن در فلسفهی رهبر آپو پیوسته مطالعه و تحقیق میکرد، با رفقانش به گفتوگو میپرداخت و روحیهی زندگی جمعی را در تکتک لحظات زندگیاش جاری میساخت. رفیق رزگار تجربههای نظامی خود را در میدان عمل به کار گرفت و با مبارزهای بیامان و با پر کردن هر لحظهی خود با شور انقلابی، وظایفش را با موفقیت به انجام رساند.
رفیق رزگار آمد که با ایستادگی استوار در مسیر پیروزی و عملکرد موفق خود شناخته میشد، در تاریخ ۹ مِی ۲۰۱۲ (۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۱) در منطقهی زاپ به شهادت رسید. او با شعار «کوردستان آزاد، رهبری آزاد» شخصیت پیروز را اساس کار خود قرار داد و با رفاقت صمیمانه، نیرومند و پایبندی تزلزلناپذیرش به ارزشهای آزادی، به عنوان مبارزی پیشاهنگ در تاریخ مبارزات ما جاودانه شد. ما به عنوان همرزمان او، در نمود شهید رزگار بار دیگر پیمان پیروزی خود را با تمامی شهیدانمان تجدید نموده و اعلام میداریم که یاد و خاطرهی آنان را همواره زنده نگه خواهیم داشت. بر همین اساس، نخست به خانوادهی گرامی این فرزند برومند ارومیه و روژهلات کوردستان و سپس به تمامی خلق میهندوست کوردستان صمیمانه تسلیت میگوییم.

نام سازمانی : رزگار آمد
نام و نام خانوادگی: بهرام حیدری بدرش
تاریخ و محل تولد: ١٩٩٤ / ارومیه
نام مادر: نازیفه
نام پدر: حسین
تاریخ و محل پیوستن: ٢٠١٠ / خوی


