ارومیه، یکی از شهرهای تاریخی روژهلات کوردستان، در پهنهای قرار گرفته که طبیعت متنوع و پیشینه فرهنگی آن، بخشی از هویت ویژه این منطقه را شکل داده است. این شهر در حافظه نسلهای پیاپی، جایگاه زبان، فرهنگ و زندگی مردمانی را حفظ کرده که با وجود دگرگونیها و دشواریهای بسیار، پیوند خود را با ریشههایشان از یاد نبردهاند. رفیق سمکو در چنین جغرافیایی چشم به جهان گشود؛ در خانوادهای که با وجود فشارها و محدودیتها، ارزشهای ملی و فرهنگی کوردی را پاس داشته بود. او از همان سالهای کودکی در فضایی رشد کرد که در آن، پیوند با هویت و ریشههای کوردی بخشی از زندگی روزمره بود.
سمکو(توحید مرادی) دوازده سال در مدارس دولتی تحصیل کرد و در رشته ریاضیات به مهارت و توانایی بالایی دست یافت. در کنار درس و تحصیل، برای کمک به تأمین معیشت خانواده به کارهای مختلف، از جمله کارهای ساختمانی، میپرداخت. او از همان دوران جوانی با معنای تلاش و مسئولیت در زندگی آشنا شد و کوشید در کنار ادامه تحصیل، سهم خود را در تأمین نیازهای خانواده ادا کند. هوش، صداقت، پشتکار و روحیه فداکارانهاش باعث شده بود در میان اطرافیان محبوبیت داشته باشد و بهعنوان جوانی مسئولیتپذیر و قابل اعتماد شناخته شود.
آشنایی سمکو با مبارزه آزادیخواهی به دوران کودکی بازمیگشت. او از طریق خانواده و اطرافیانی که به هویت کوردی و ارزشهای آن پایبند بودند، با جنبش آشنا شد و بهتدریج فرصت یافت شناخت نزدیکتری از آن به دست آورد. این آشنایی در آغاز بیشتر ریشه در احساسات و علاقه او به سرزمین و مردمش داشت؛ اما با گذشت زمان و آشنایی عمیقتر با فلسفه آزادی رهبر آپو، به جستوجویی فکری و آگاهانه تبدیل شد.
یکی از پرسشهایی که ذهن سمکو را به خود مشغول کرده بود، چرایی فاصله میان تاریخ طولانی مقاومت در روژهلات کوردستان و تحقق نیافتن آرمانهای آزادیخواهانه مردم بود. او میاندیشید که چرا با وجود سالها فعالیت احزاب و سازمانهای مختلف و هزینههای سنگینی که مردم در این مسیر پرداختهاند، هنوز خواست آزادی به سرانجام نرسیده و امید بسیاری از مردم به آیندهای آزاد کمرنگ شده است. این پرسشها او را به مطالعه و تحقیق بیشتر سوق داد. سمکو نمیخواست تنها به روایتهای موجود بسنده کند؛ میخواست ریشه مسائل را بشناسد و دریابد چه عواملی باعث شدهاند برخی تجربههای مبارزاتی نتوانند به خواست و انتظار مردم پاسخ دهند.
در همین مسیر، توجه او به مبارزهای جلب شد که به پیشاهنگی رهبر آپو از باکور کوردستان آغاز شده و در مدت زمانی کوتاه در بخشهای مختلف کوردستان گسترش یافته بود. سمکو تلاش کرد راز این گسترش و پیوند عمیق جنبش با مردم را بشناسد. در جریان این بررسیها، بیش از هر چیز به شیوه حضور مبارزان در میان مردم، فروتنی، صمیمیت، مردمی بودن و احساس مسئولیت آنان توجه کرد. او به این باور رسید که ماندگاری یک مبارزه تنها به اندیشهها و اهداف آن وابسته نیست؛ بلکه شخصیت و شیوه زندگی کسانی که آن را نمایندگی میکنند نیز در شکلگیری اعتماد و همراهی مردم نقشی اساسی دارد.
این شناخت، پیوند فکری سمکو با اندیشههای رهبر آپو را عمیقتر کرد. او بهتدریج از علاقهای که در کودکی نسبت به مبارزه در وجودش شکل گرفته بود، به درکی روشنتر از مسئولیت خود در برابر سرنوشت مردمش رسید. با توجه به محدودیت شدید فعالیتهای سیاسی کوردی در ایران و تداوم سرکوب و شکنجه مردم، به این نتیجه رسید که برای مشارکت در مبارزه آزادیخواهی باید راهی کوهستانهای کوردستان شود. بر همین اساس، در سال ۲۰۱۵، برابر با ۱۳۹۴، تصمیم خود را عملی کرد و به صفوف گریلا پیوست.
نخستین دوره آموزش نوآموزان جدید را در منطقه خاکورک گذراند. زندگی در کوهستان و ورود به شرایطی متفاوت از زندگی پیشین، برای او تجربهای تازه بود؛ اما شور و ارادهای که در وجودش داشت، کمک کرد تا دشواریهای روزهای نخست را پشت سر بگذارد و بهسرعت با زندگی گریلایی خو بگیرد. در دوره آموزشی، با موضوعات گوناگونی آشنا شد، اما توجه ویژهای به تاریخ خلق کورد، تاریخ مبارزات جنبش و حقیقت رهبری داشت. او میکوشید از خلال شناخت گذشته، واقعیتهای اجتماعی جامعه خود را بهتر درک کند و این شناخت را در مسیر رشد شخصیت خویش به کار گیرد.
سمکو در کنار فراگیری آموزشها، علاقه و اشتیاق فراوانی به شناخت زندگی و اندیشههای رهبر آپو داشت. او با جدیت درباره ابعاد مختلف این اندیشه مطالعه میکرد و تلاش داشت میان آموختههای فکری و شیوه زندگی خود هماهنگی برقرار سازد. برای او، آموزش تنها به معنای فراگیری مجموعهای از اطلاعات نبود؛ فرصتی بود برای بازنگری در خویشتن، شناخت کاستیها و ترسیم مسیری روشنتر برای آینده.
یکی از مهمترین اهداف سمکو این بود که ویژگیهایی را که در نخستین آشناییهایش با مبارزان آپویی در آنان دیده بود، در شخصیت خود پرورش دهد. او همواره بر این باور بود که آگاهی فکریاش را مدیون اندیشههای رهبر آپو و تجربه شهیدان است و بر وفاداری به خط و آرمان آنان تأکید میکرد. در ادامه این مسیر، با تلاش و پیشرفت خود توانست جایگاه ویژهای در میان همرزمانش پیدا کند. فروتنی، صداقت و فداکاری در زندگی روزمره، در کنار جدیت او در یادگیری و انجام مسئولیتها، سمکو را به رفیقی قابل اعتماد تبدیل کرده بود.
او شرایط دورانی را که در آن به جنبش پیوسته بود، با حساسیت دنبال میکرد و معتقد بود در برابر حملات دشمن و تهدیدهایی که متوجه مردم و دستاوردهای آنان است، باید آمادگی و توانایی بیشتری کسب کرد. از همین رو، تصمیم گرفت شناخت خود را از هنر جنگ گریلایی عمیقتر کند و برای رسیدن به این هدف، سختی و تلاش فراوانی را پذیرفت. برای سمکو، رشد فردی از مسئولیتپذیری در برابر جمع جدا نبود و هر اندازه بر تواناییهای خود میافزود، میکوشید این تواناییها را در خدمت مسئولیتهایش به کار گیرد.
پس از پایان دوره آموزش ، در همان منطقه خاکورک وارد فعالیتهای مبارزاتی شد. او تلاش میکرد آموختههای دوره آموزشی را در عمل به کار گیرد و از هر تجربه، فرصتی برای یادگیری بیشتر بسازد. در این دوران، شناخت عمیقتری از ارزش زندگی اشتراکی گریلا پیدا کرد و روابط رفیقانهای که بر پایه برابری و اصول آزادی شکل گرفته بود، تأثیر زیادی بر او گذاشت. سمکو در بخشهای مختلفی از جمله مهندسی رزمی و سنگربندی، همچنین پیک و ارتباطات، مسئولیت بر عهده گرفت و با دقت و جدیت در انجام وظایف خود کوشید. حضور فعال و خلاقیت او در این بخشها، اعتماد همرزمانش را به همراه داشت. او همواره به دنبال آن بود که مسئولیت بیشتری بپذیرد و در حد توان خود برای جمع مفیدتر باشد.
حملات دولت ترکیه به مناطق حفاظتی مدیا و از دست رفتن شماری از همرزمان در جریان این حملات، تأثیر عمیقی بر سمکو گذاشت. این تحولات او را بیش از پیش به ضرورت ارتقای تواناییها و آمادگی خود متوجه کرد. به همین دلیل، برای فراگیری آموزشهای تخصصی وارد دورههای مربوط شد. او این دورهها را فرصتی میدانست تا کاستیهای خود را برطرف کند و با تاکتیکهای دوران نوین گریلا آشنایی بیشتری پیدا کند. باور داشت که از این طریق میتواند مسئولیتهایی را که برای خود قائل است، بهتر به انجام برساند؛ از همین رو، با جدیت در آموزشها و زندگی جمعی مشارکت میکرد.
در یکی از نشستهای آموزشی، سمکو بزرگترین هدف خود را بیرون راندن دشمن از خاک کوردستان عنوان کرد. این هدف در نگاه او با شیوه زندگی و میزان مسئولیتپذیریاش پیوند داشت. او میکوشید باورهایش را تنها در گفتار بیان نکند، بلکه در رفتار و انتخابهای روزمره نیز به آنها پایبند باشد. «درست زیستن و درست جنگیدن» از اصولی بود که برای زندگی خود برگزیده بود و آزادی مردمش را در پیوند با همین باور میدید. ایستادگی و حضور جدی او در مسیر انتخابشده، برای همرزمانش مایه دلگرمی بود.
سمکو پس از پایان موفقیتآمیز دورههای تخصصی، به گریلایی باتجربه و حرفهای تبدیل شد و در فعالیتها و عملیاتهای مختلف نقش پیشاهنگانهای بر عهده گرفت. او در این مرحله از زندگی خود نیز همان ویژگیهایی را حفظ کرده بود که از سالهای نخست همراهش بودند: ذهنی جستوجوگر، روحیهای پرتلاش، صداقت در روابط و فروتنی در برابر دیگران. مسیر زندگی او از جوانی که در کنار تحصیل برای کمک به خانواده کار میکرد، تا انسانی که برای شناخت عمیقتر مسائل جامعه خود به مطالعه و جستوجو روی آورده بود و سپس مسئولیتهای دشوارتری را پذیرفت، مسیری پیوسته از تلاش، شناخت و انتخاب بود.
رفیق سمکو در ۲۶ مارس ۲۰۱۸، برابر با ۶ فروردین ۱۳۹۷، در جریان حمله دشمن جان خود را از دست داد. رفتن او در جوانی، پایانی زودهنگام بر مسیری بود که با پرسش و جستوجو آغاز شده و با تلاش برای شناخت و ایفای مسئولیت ادامه یافته بود. با این حال، یاد و خاطره انسانها تنها به سالهایی که در کنار دیگران زندگی کردهاند محدود نمیشود؛ گاهی شیوه زیستن، منش و اثری که بر اطرافیان خود میگذارند، ماندگارتر از زمان حضورشان است. سمکو با هوش، صداقت، پشتکار و روحیه مسئولیتپذیر خود، خاطره جوانی را بر جای گذاشت که نسبت به سرنوشت مردم و جامعهاش بیتفاوت نبود و برای باورهای خود راهی دشوار را برگزید.
در یاد و خاطره رفیق سمکو، به خانواده عزیز مرادی و داغدارش، خویشاوندان و دوستان او و تمامی مردمی که با فقدانش اندوهگین شدند، صمیمانه تسلیت میگوییم. امید داریم خاطرات و ویژگیهای انسانی او همواره در دل کسانی که دوستش داشتند زنده بماند. برای خانواده و نزدیکانش آرامش و شکیبایی آرزو میکنیم و یاد او را با احترام گرامی میداریم.

نام سازمانی: سمکو ارومیه
نام و نام خانوادگی: توحید مرادی
تاریخ و محل تولد: ١٩٩٧ / ارومیه
نام مادر: هدیه
نام پدر: ناجی
تاریخ و محل پیوستن: ٤ ژوئن ٢٠١٥ / ارومیه






