رفیق باهوز سقز «دانیال نوری»

دانیال نوری، معروف به «باهوز سقز»، در سال ۱۹۹۱ در شهر سقز دیده به جهان گشود.
شهر سقز در تاریخ کهن و معاصر خلق کورد از جایگاه مهمی برخوردار است. پیشینه تاریخی این شهر به دوران سکاها بازمی‌گردد و با نام «ساکز» شناخته می‌شده که بعدها به سقز تغییر یافته است. غار کرفتو نیز از آثار تاریخی این منطقه با پیشینه‌ای حدود سه هزار سال است.

همچنین شهر سقز در تاریخ معاصر خلق کورد، یکی از کانون‌های جنبش کارگری بوده و از جمله مناطقی است که از همان آغاز خیزش خلق‌های ایران، در اعتراضات و خیزش مردمی علیه رژیم دیکتاتوری پهلوی نقش و حضوری فعال داشته است.

شهید باهوز در خانواده‌ای کم‌جمعیت بزرگ شد که تنها یک خواهر داشت و از نظر اقتصادی در شرایطی متوسط به سر می‌برد. او تحصیلات خود را تا دانشگاه ادامه داد و پس از پایان تحصیل، از طریق مطالعه و تحقیق درباره جنبش آزادی‌خواهی کوردستان و آشنایی با رسانه‌ها، شناخت بیشتری از جنبش آزادی کوردستان به پیشاهنگی حزب کارگران کوردستان پیدا کرد. همچنین مطالعه درباره اندیشه و تفکر رهبر آپو را آغاز کرد و در پی این آشنایی، در سال ۲۰۱۷ تصمیم به پیوستن به صفوف مبارزه گرفت. یک ماه پس از آن نیز در دوره آموزش نظامی نیروهای تازه‌پیوسته شرکت کرد.

شهید باهوز شناخت عمیقی از نظام سرمایه‌داری و تأثیرات آن بر جامعه داشت. او بر این باور بود که در عصر دیجیتال و رسانه‌ها، بیش از هر زمان دیگری جامعه هدف قرار گرفته و زندگی از معنا تهی می‌شود. در حقیقت، شهید باهوز در جست‌وجوی معنای زندگی بود و پس از آشنایی با جنبش آپویی، جای خود را در صفوف گریلا یافت. زندگی کمونال گریلا، رفاقت و هم‌سنگری، پاکی و سادگی آنان تأثیری عمیق بر رفیق باهوز گذاشت و او را به تعمق بیشتر در اندیشه و تفکر رهبر آپو سوق داد.

او از زندگی روزمره و تکراری خسته شده بود و در جست‌وجوی راهی بود تا به زندگی معنا ببخشد. بر همین اساس، گریلا و کوهستان به مکانی تبدیل شدند که او توانست در آن بار دیگر خود را بازیابد. هنگامی که به شهید باهوز می‌اندیشیم، بی‌درنگ یاد سوارە ایلخانی‌زاده و شعر «شار» در ذهن زنده می‌شود؛ یادآور انسانی که از هیاهوی بی‌پایان شهر خسته شده، دیگر چایخانه‌های شهر پاسخگوی روح بی‌قرارش نیستند و به سوی کوهستان، به سوی سرچشمه زندگی، گام برمی‌دارد.

شهید باهوز صرفاً فردی نبود که از شهر روی برگردانده و به کوهستان پناه برده باشد؛ او در جست‌وجوی آلترناتیوی بود تا زندگی را بار دیگر بر پایه‌های طبیعی و اصیل خود بنا کند. آرامشی را که در پی آن بود، در دل طبیعت کوردستان و در اندیشه و تفکر رهبر آپو یافت و تلاش کرد به مبارزی در راه زندگی‌ای معنادار تبدیل شود. از نگاه او، حزب کارگران کوردستان الگویی از زندگی کمونال بود؛ نوعی زندگی که در آن فردگرایی و خودمحوری جایگاهی ندارد و آزادی به‌مثابه موجودیتی اجتماعی درک می‌شود. از همین‌رو، آزادی و آرامش خود را به آزادی و آرامش جامعه پیوند زده بود.

شهید باهوز سقز، پیوستن خود به صفوف گریلا را همچون تولدی دوباره تعریف می‌کرد و همواره می‌کوشید در وجود خود زمینه نو شدن و بازآفرینی را فراهم کند. او بر این باور بود که انسان تنها با تولد جسمانی نمی‌تواند به زندگی معنا ببخشد، بلکه باید از نظر فکری نیز بار دیگر متولد شود. رهبر آپو می‌گوید: «من در زندگی خود، جدا از تولد جسمانی، تلاش کرده‌ام بارها از نظر فکری متولد شوم. تأسیس حزب کارگران کوردستان نیز تولدی دوباره برای خلق کورد بود.»

رفیق باهوز بر پایه چنین درکی مبارزه خود را آغاز کرد و با همین بینش، دوره آموزش نظامی را پشت سر گذاشت. در این مسیر به مبارزی در راه آزادی تبدیل شد و با این باور که مبارزه علیه اشغالگران کوردستان، نخستین گام برای گسستن زنجیرهای بردگی و رسیدن به آزادی است، گام نهاد. او در همین مسیر حرکت خود را آغاز کرد و هم‌زمان جوانان را به پیوستن به این مبارزه تاریخی فرا می‌خواند؛ مبارزه‌ای که جنبش آپویی با پیشاهنگی خود، خونی تازه در رگ‌های جنبش کوردستان جاری ساخته است.

شهید باهوز در ادامه مسیر مبارزه خود استوار و مصمم بود. او برای تحقق اهداف خلق کورد و بر پایه همان آرمان و رویکرد، تا آخرین لحظه به مبارزه ادامه داد و سرانجام جان خود را در این راه فدا کرد.

شهادت هەڤال و رفیقمان دانیال نوری، معروف به «باهوز سقز»، مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده گرامی نوری، مردم میهن‌دوست سقز، خلق میهن‌دوست کوردستان و تمامی آزادی‌خواهان ابراز می‌داریم.