ایوب فیضی، معروف به «پیردوغان آگرین»، در سال ۱۹۹۹ در شهر بوکان دیده به جهان گشود. در همان سالی که او متولد شد، توطئه‌ای بین‌المللی علیه خلق کورد و در راستای دستگیری رهبر آپو به اجرا درآمد؛ سالی که سایه نسل‌کشی خلق کورد بر سر این خلق گسترده شده بود. در شرایطی که اشغالگران کوردستان نقشه‌ای فراگیر برای نابودی خلق کورد طراحی کرده بودند، امروز شاهد آن هستیم که آنچه پیروز شد، روشنایی بود. اکنون در دورانی که تاریکی بر جهان سایه افکنده است، رهبر آپو نیرویی است که راهکار ارائه می‌دهد؛ کسی که از پشت دیوارهای امرالی، طرح دموکراتیزه‌کردن خاورمیانه را ترسیم می‌کند. او همچون پرتو خورشید، ابرهای تیره را می‌شکافد و زمین را دوباره گرم می‌کند تا خوشه‌های گندم از نو جان بگیرند.
شهید ایوب در چنین فضای تاریخی و اجتماعی رشد کرد. در شهر بوکان، شهر شعر، ادب و آواز، در کنار حوضه‌لار و در میان تمام تبلیغات منفی و ضدانقلابی، تسلیم نشد؛ بلکه همچون دانه گندمی جوانه زد و رشد کرد تا روزی به نانی در دستان کودکی فقیر تبدیل شود.
در سال تولد او، شهید عاکف زاگرس مامو در کوهستان‌های کوردستان پیشاهنگی مبارزه در روژهلات را بر عهده داشت. او به‌عنوان عضو مجلس پژاک، راهگشای تجربه مسیری نو در مبارزه و تلاش خلق کورد شده بود. بوکان تنها یک شهر نبود، بلکه به کانون رویارویی و نبردی ایدئولوژیک میان انقلاب کهن و نوین تبدیل شده بود. شهید ایوب از همان آغاز درمی‌یابد که تبلیغات ضدانقلابی چگونه می‌کوشند جوانان کورد را از پیوستن به انقلاب نوین بازدارند.
او جوانی بود که تازه به مرحله بلوغ و پختگی رسیده بود، اما از درک و آگاهی عمیقی برخوردار بود و به‌خوبی می‌توانست میان حقیقت و ناپاکی تمایز قائل شود. در خانواده‌ای رشد کرد که نه‌تنها او را به راستگویی و حقیقت‌جویی آموزش می‌دادند، بلکه به او می‌آموختند چگونه در جست‌وجوی حقیقت زندگی باشد.
به او می‌گفتند که در میان گریلا گرسنه خواهی ماند و شاید غذایی برای خوردن پیدا نکنی. اما شهید ایوب نام «پیردوغان» را برای خود برگزید؛ چراکه نه از دشواری‌ها می‌ترسید و نه از گرسنگی و تنگدستی. برعکس، با وجود سن کم و جوانی، از پختگی و بینشی برخوردار بود که او را به حرکت در پیشاپیش کاروان آزادی وامی‌داشت.
بر همین اساس، در سال ۲۰۱۷ شهر بوکان را به مقصد ارومیه ترک کرد و پیوستن به صفوف گریلا را برگزید. او به بخشی از مبارزه آزادی‌خواهانه به پیشاهنگی حزب کارگران کوردستان تبدیل شد. پس از پایان دوره آموزش نظامی، همچون مشعلی در کاروان روشنایی به حرکت خود ادامه داد. او در همان دوران جوانی برای درهم‌شکستن مرزهای تحمیل‌شده از سوی اشغالگران تلاش می‌کرد و در باشور کوردستان، همراه با دیگر رفقایش، به مبارزه ادامه داد.
رفیق پیردوغان با روحیه‌ای جوان و سرشار از انرژی، همواره سرچشمه انگیزه و توان برای رفقایش بود و همین ویژگی جایگاهی ویژه در دل هم‌سنگرانش برای او به وجود آورده بود. یاد و خاطره شهید پیردوغان در اندیشه و ذهن همرزمانش همواره سرچشمه تداوم مبارزه علیه اشغالگری خواهد بود. او با شهادت خود بار دیگر حس انتقام را زنده کرد و ما نیز عشق و پیمان خود را برای ادامه مبارزه در مسیر شهیدان تجدید می‌کنیم.
بدین مناسبت و در سالگرد شهادت همرزم و رفیقمان، شهید پیردوغان آگرین (ایوب فیضی)، مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده فیضی، مردم میهن‌دوست بوکان، خلق میهن‌دوست کوردستان و تمامی آزادی‌خواهان ابراز می‌داریم.
نام سازمانی : پیردوغان آگرین
نام و نام خانوادگی: ایوب فیضی
تاریخ و محل تولد: ۱۹۹۹ / بوکان
نام مادر: مریم
نام پدر: محمد
تاریخ و محل پیوستن: ۲۰۱۷ / ارومیه
