تنها راه رهایی کُردها از خطر انفال‌ها، حل مسئله‌کُرد در چهار کشور حاکم بر کردستان بر پایه دمکراسی است

موج‌های انفال علیه خلق کُرد در جنوب کردستان که از ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ آغاز شد و در چندین مرحله دهشتناک به قتل‌عام ۱۸۲ هزار نفر انجامید، یکی از بزرگ‌ترین جنایات ضدبشری قرن بیستم با ابعاد بین‌المللی است. این عملیات سیستماتیک، که با استفاده از سلاح‌های شیمیایی و شیوه‌های وحشیانه اجرا شد، نه تنها یک فاجعه ملی برای کُردها، بلکه لکه‌ای ننگین بر وجدان بشریت به شمار می‌رود.

با این حال، تا امروز عاملان اصلی این جنایت در هیچ دادگاه بین‌المللی بر پایه منشور حقوق بشر و قوانین بشردوستانه محاکمه نشده‌اند. قدرت‌های بین‌المللی به دلیل حمایت‌های سیاسی و نظامی از رژیم بعث عراق در آن زمان و در پی توافقات و منافع خود، از پیگیری جدی این پرونده خودداری کرده‌اند. مختومه گذاشتن پرونده جنایت انفال، چهره واقعی آن قدرت‌ها را آشکار ساخته و نشان داده است که در نظام کنونی جهان، حقوق طبیعی ملت‌ها در بسیاری موارد قربانی معامله‌های سیاسی می‌شود.

این سیاست انکار، ریشه در بیش از یک قرن نادیده گرفتن موجودیت خلق‌کُرد دارد آن هم خلقی که درصدد مبدل‌شدن به ملت‌دمکراتیک است. انفال نه یک رویداد منفرد، بلکه نتیجه منطقی و تلخ این انکار تاریخی است. تا زمانی که موجودیت کُردها به رسمیت شناخته نشود، خطر تکرار چنین فجایعی همچنان باقی خواهد ماند. چه‌بسا چند ماه پیش، نمونه‌ای از این فاجعه اسفناک را در یورش دولت سوریه با همکاری ترکیه و تبانی قدرت‌های بین‌المللی در توافقنامه پاریس علیه روژآوای کردستان به‌عینه مشاهده کردیم. حتی آشکارا، تداوم خطر علیه جنوب کردستان در هنگامه جنگ علیه روژآوای کردستان علیه جنوب کردستان و دستاوردهای آن بخوبی احساس شد اما خلقمان با اتحاد و همگرایی بی‌نظیر تاریخی جلوی آن را سد نمود.

متأسفانه امروز نیز شاهد تداوم همین سیاست‌ها به اشکال مختلف هستیم. در ایران و ترکیه، سیاست‌های آسمیلاسیون، سرکوب، اعدام و محدودیت‌های فرهنگی و زبانی، در واقع ادامه انفال به شیوه‌های نوین به شمار می‌رود. رژیم ایران که اکنون در جنگ با آمریکا و اسراییل بسر می‌برد، درحالی که آخرین نفس‌هایش را می‌کشد، اما بازهم حاضر است نابود شود ولی حقوق طبیعی، برحق و دمکراتیک کُردها و سایر ملیت‌ها را اعاده ننماید. این درحالی است که چنین جنگ‌هایی هر  آن خطر یک انفال علیه کُردها را در درون خود نهفته دارد. این اقدامات در حالی رخ می‌دهد که قدرت‌های هژمونیک جهانی، علی‌رغم جنگ با ایران و تنش سیاسی با ترکیه، همچنان در قبال مسئله کُرد، راهکارهای سکوت و سرپوش‌گذاشتن را انتخاب کرده‌اند و صرفا به منافع خویش می‌اندیشند که این وضعیت اسفبار را در جریان جنگ آمریکا – اسراییل با ایران بطور مشهود می‌بینیم. این سیاست‌های هماهنگ منطقه‌ای و جهانی، خلق کُرد را در وضعیتی پرتهدید نگه داشته و تلاش می‌کند این وضعیت را در راستای منافع قدرت‌های بزرگ تداوم بخشد.

حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) ضمن محکوم‌نمودن واقعه نسل‌کشی انفال در ۳۸امین سالگرد آن، خواهان محاکمه قدرت‌های عامل این جنایت ضدبشری و به نتیجه‌رساندن پرونده آن است. هنوز خانواده‌های بسیاری هستند که بخاطر بی‌توجهی‌های مسئولان، از تأثیرات مخرب انفال نجات پیدانکرده‌اند و منتظر اعاده حقوق‌شان هستند. لازم است برای سده پیش‌رو خطر انفال‌ها کاملا رفع گردد. تا زمانی که عدالت برای قربانیان انفال برقرار نشود و حقوق کُردها به رسمیت شناخته نشود، زخم این جنایت التیام نخواهد یافت و خطر تکرار آن همچنان جامعه بشری را تهدید خواهد کرد. پس تنها راه رهایی کُردها از خطر انفال‌ها، حل مسئله‌کُرد در چهار کشور حاکم بر کردستان بر پایه دمکراسی است. آنچه ضامن آینده آزاد و تضمین حقوق برحق خلقمان می‌باشد، اتحاد در مبارزه و تعیین اهداف آزادیخواهانه و حیات مشترک و همگرا است تا راه را بر وقایع ناگواری چون انفال سد نماید و موجبات یک حیات آزاد فراهم گردد. تنها پاسخ لایق به خلق‌ انفال‌شده، برقراری یک سیستم دمکراتیک است که هرگونه تنش ناشی از عملکرد دول و سیستم‌های قدرت‌گرا را منع نماید. در برهه کنونی ترکیه، ایران، عراق و سوریه فراروی گسترده‌ترین تحولات قرن قراردارند که بی‌شک در این اثنا، حقوق کُردها صرفا با مبارزات خود آنها کسب خواهد شد. بنابراین امید داریم که خلقمان در شرف بزرگترین پیروزی‌هاست. انفال هرگز فراموش نخواهد شد.

مطالب مرتبط