رفیق رودی گابار (توحید احمدی)

رفیق رودی گابار در شهر دیرینه‌ی سلماس در روژهلات کوردستان و در دامان خانواده‌ای میهن‌دوست که پیوندی عمیق با ارزش‌های ملی و اجتماعی خلق کورد داشت، چشم به جهان گشود. او به دلیل خصلت ریشه‌دار میهن‌دوستی و آگاهی کوردی خانواده و محیطی که در آن پرورش یافت، در برابر سیستم استعمارگر، پایبند به گوهر، زبان و ریشه‌های فرهنگی خود رشد کرد. رفیق ما پنج سال در مدارس رژیم ایران درس خواند و واقعیت رژیم و ذهنیت استعمارگر را نخستین بار در همین مدارس شناخت. رفیق رودی با درک و آگاهی از ماهیت رژیم در این مدارس، این چنبره‌ی انکار را رد کرد و مدرسه را رها نمود. او از همان آغاز دوران جوانی، برای کمک به معاش خانواده و پیوند خوردن با قداست کار و زحمت، در کارهای سخت گوناگون مشغول شد؛ از صافی دشوار زندگی گذشت و اراده‌ای استوار به دست آورد.

او مبارزه‌ی آزادی‌بخش ما را نخستین بار در سال ۱۹۹۹ و در جریان توطئه‌ی بین‌المللی قدرت‌های جهانی علیه رهبر آپو شناخت؛ زمانی که خلق ما از پیر و جوان به پا خاست و میدان‌ها را به لرزه درآورد. در آن روزهای باشکوه قیام (سرهلدان) که خلق ما در برابر این توطئه‌ی سیاه، همچون حلقه‌ای از آتش گرد رهبر آپو حلقه زد و جان خود را سپر کرد، او از شهادت‌های فدایی و اراده‌ی شکست‌ناپذیر مقاومت خلق ما به‌شدت تأثیر پذیرفت. همچون فرزندی باافتخار از خلق کورد، به این آگاهی رسید که در برابر حملات استعمارگری، خود او نیز بی‌تردید باید در این مبارزه‌ی انقلابی جای گیرد. پس از تمرکز و ژرف‌اندیشی عمیق فکری و وجدانی، پرچم عصیانی بنیادین علیه نظم استعمارگر برافراشت، رو به کوهستان‌های کوردستان نهاد و در سال ۲۰۰۵ به صفوف گریلا پیوست.

نخستین آموزش‌های انقلابی و نظامی خود را در صفوف گریلا در منطقه‌ی حفتانین گذراند. شکوه کوهستان‌ها، پیوندهای پاک و بی‌چشم‌داشت رفاقت گریلایی و شیوه‌ی زندگی کمونال که بر برابری و آزادی کامل استوار است، تأثیری عمیق بر او گذاشت. او با آموزش‌های نظامی و ایدئولوژیک، تأثیرات فردگرایانه‌ی سیستم را در هم شکست و به گریلایی توانمند در راه آزادی تبدیل شد. پس از به پایان رساندن آموزش‌هایش با موفقیتی بزرگ، نخستین اراده‌ی عملی خود را در همان منطقه‌ی حفتانین به نمایش گذاشت. سپس راهی منطقه‌ی زاپ—کابوس استعمارگران—شد و در روند مقاومت‌های دشوار آنجا حضور یافت و نخستین گام‌ها را برای کسب مهارت در هنر گریلایی برداشت. از آنجا که هدف مبارزاتی و شور انقلابی‌اش همواره به بزرگی کوه‌ها بود، در سال ۲۰۰۸ رو به بوتان، قلب کوردستان، نهاد و وارد سرزمین افسانه‌ها، منطقه‌ی گابار، شد. در گابار، در بسیاری از عملیات‌ها علیه اشغالگران در خط مقدم حضور یافت. با مشارکتی بی‌پروا، شجاعانه و فداکارانه، احترام عمیق همه‌ی رفقایی را که دوشادوش آنان گام برمی‌داشت، به دست آورد. در یکی از عملیات‌ها با گلوله‌ی دشمن از ناحیه‌ی دست زخمی شد؛ اما این زخم را هرگز بهانه‌ای برای عقب‌نشینی قرار نداد، بلکه آن را به بزرگ‌ترین انگیزه برای بازخواست از دشمن و مبارزه‌ی بیشتر تبدیل کرد. با پیشنهاد پافشارانه‌ی رفقایش، برای درمان و ژرف‌اندیشی به منطقه‌ی قندیل رفت و حدود دو سال بی‌وقفه در آنجا به مبارزه پرداخت.

در سال ۲۰۱۲ در آکادمی مظلوم دوغان آموزش ایدئولوژیک دید و خود را در زمینه‌ی فلسفی و سیاسی در بالاترین سطح ژرفا بخشید. او بر پایه‌ی دفاعیات رهبر آپو، دوره‌ی تمرکز فکری بزرگی را پشت سر گذاشت و خود را برای وظایف دشوار دوره‌ی جدید و استراتژی پیروزی به‌کمال آماده ساخت. پس از به پایان رساندن آموزشش با موفقیتی بزرگ، بار دیگر به قلب نبرد، یعنی منطقه‌ی زاپ، بازگشت. در سال ۲۰۱۴، برای گسترش جنگ انقلابی خلق در برابر سیاست نابودی دولت استعمارگر ترکیه و وارد کردن ضربات پی‌درپی بر پیکر دشمن، بار دیگر رو به دژ قیام کوردستان، بوتان، نهاد و در سخت‌ترین و دشوارترین عرصه‌های عملی آنجا مشارکت کرد. درست در همان برهه، برای آنکه به حملات وحشیانه و نسل‌کشانه‌ی مزدوران دشمن بشریت، داعش، علیه انقلاب آزادی روژاوا و خلق ما با رساترین صدا پاسخ دهد، بی‌هیچ تردیدی رو به روژاوا آورد و در صفوف انقلاب در خط مقدم نقشی فعال بر عهده گرفت. او در بسیاری از کارزارهای سرنوشت‌ساز و عملیات‌های انقلابی علیه تبهکاران وحشی شخصاً حضور یافت. در طول سه سال حضورش در روژاوا، در برابر همه‌ی حملات علیه خلق ما در خط مقدم جبهه‌های مقاومت حضوری فعال داشت. با بر عهده گرفتن مسئولیت فرماندهی جبهه، هم آن مقاومت حماسی روژاوا را با مهارتی بزرگ هدایت کرد و هم با جسارت خود، شخصاً در داغ‌ترین نقطه‌ی درگیری حضور داشت. از این رو، توانست خط فرماندهی آپویی، برادری خلق‌ها و ایستادگی فداکارانه را به ملموس‌ترین و باشکوه‌ترین شکل نمایندگی کند. در جریان این نبردهای سنگین و درگیری‌های بی‌امان با مزدوران، بار دیگر به‌شدت زخمی شد. اما هرگز زخمی شدنش را مانعی در برابر ادامه‌ی مبارزه‌ی انقلابی ندید؛ برعکس، با خشم نسبت به استعمارگری، زخم‌هایش را بست و با شور و شوقی بزرگ‌تر و اراده‌ای تیزتر به صفوف مبارزه بازگشت.

در سال ۲۰۱۷، پس از آنکه وظایف تاریخی انقلابی خود در روژاوا را با موفقیت و سربلندی به انجام رساند، بار دیگر رو به کوهستان‌های سرسخت کوردستان، زادگاه آزادی، نهاد. از دیدار دوباره با آن معنویت بی‌همتای گریلا و نفس درویشانه‌ی کوهستان‌ها، شادی وصف‌ناپذیر و شور انقلابی را تجربه کرد. او با گذراندن آموزشی همه‌جانبه در آکادمی حقی قرار، خواست هم به ارزیابی عمیق کارنامه‌ی بزرگ عملی خود در روژاوا و بوتان بپردازد و هم خود را با بالاترین آمادگی برای وظایف دشوار دوره‌ی پیش رو آماده سازد. با تمرکز چشمگیر و صداقت بی‌تزلزلش در این مسیر، در دل همه‌ی رفقایش جای گرفت و احترام آنان را برانگیخت. او با آماده کردن خود برای کارزار پیروزی بزرگ‌تر، همه‌ی هستی‌اش را وقف مبارزه‌ی انقلابی کرد. پس از به پایان رساندن آموزشش با موفقیتی درخشان، با حیاتی‌ترین مسئولیت یعنی فرماندهی جبهه، راهی منطقه‌ی خاکورک شد. در سال ۲۰۱۸، زمانی که دولت استعمارگر ترکیه حملات اشغالگرانه‌ی گسترده‌ای را علیه خاکورک آغاز کرد، او در صف نخست رفقایی بود که با اراده‌ای پولادین در برابر این حملات ایستادند. او طراح و نیروی فرماندهی بسیاری از عملیات‌هایی بود که خاکورک را بر اشغالگران تنگ کرد. هرگز خود را از گرمای عملیات‌ها و دشواری تونل‌ها و سنگرها کنار نکشید و در هر لحظه در خط مقدم و داغ‌ترین جبهه‌ها نفس کشید. به لطف هوش تیز، نبوغ نظامی، شخصیت فروتن و ساده و خشم عمیقش از دشمن، در به پیروزی رسیدن بسیاری از عملیات‌ها نقشی کلیدی ایفا کرد.

رفیق رودی گابار که به ایستادگی پافشارانه‌اش بر خط پیروزی و عمل فداکارانه‌اش—که هرگز از زندگی آپویی کوتاه نمی‌آمد و حتی در سخت‌ترین شرایط در خط مقدم گام برمی‌داشت—شناخته می‌شد، در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۸ در پی حمله‌ی دشمن در منطقه‌ی چل و چار از توابع خاکورک، پس از مقاومتی قهرمانانه به شهادت رسید. او همچون فرمانده و میلیتانی پیشاهنگ که با شعار «کوردستان آزاد، رهبری آزاد» شخصیت پیروزی قطعی را اساس قرار داد و با رفاقتی استوار و صمیمی نام خود را با حروف زرین در تاریخ مبارزه ثبت کرد، همواره در دل ما زنده خواهد ماند.

ما به‌عنوان هم‌رزمان شهید رودی، با یادآوری شخصیت و آرمان‌های او، بار دیگر با همه شهیدان گران‌قدرمان پیمان می‌بندیم که تا پیروزی نهایی بر سر عهد خود بمانیم و پرچم انقلاب آنان را به پیروزی برسانیم.

بر همین اساس، از صمیم قلب به خانواده ارجمند و میهن‌دوست رفیقمان، مردم سراسر روژهلات کوردستان و همه خلق کوردستان تسلیت می‌گوییم.

نام سازمانی: رودی گابار

نام و نام خانوادگی: توحید احمدی

تاریخ و محل تولد: ۱۹۸۸ / سلماس روستای برنج خوران

نام مادر: اوردک

نام پدر: علی

تاریخ و محل پیوستن: ۲۰۰٥ / سلماس

مطالب مرتبط