رفیق ما، ماسیرو دالاهو، در شهر سرپلذهاب در روژهلات کوردستان و در خانوادهای میهندوست و پایبند به ارزشهای ملی چشم به جهان گشود.
کشاورز بودن خانواده و زندگیای که با پیوندی عمیق به خاک گره خورده بود، منشی زحمتکش و وفادار به ریشهها در شخصیت رفیق ماسیرو پدید آورده بود. او در شهری چون سرپلذهاب بزرگ شد؛ جایی که هم پیشینهی فرهنگی روژهلات و هم ویژگیهای سختگذر جغرافیای کوردستان در آن حس میشد و همین محیط به او فرصت داد از کودکی واقعیت اجتماعی پیرامونش را از نزدیک بشناسد. تعلق به ایل ریشهدار «باوهجانی» او را به بخشی از بافت اجتماعی اصیل کوردستان پیوند داد. همین دلبستگی به ریشهها، بعدها هنگام آشنایی با مبارزهی آزادیخواهی، پایهی شناخت او از این شد که باید در کدام جبهه بایستد.
رفیق ماسیرو دوازده سال در مدارس رژیم ایران درس خواند و در این دوران، علاوه بر زبان فارسی، زبان کلهری را نیز فرا گرفت. در سراسر سالهای تحصیل نسبت به رخدادهای پیرامون خود کنجکاو و پرسشگر بود و برای کمک به معیشت خانواده در کارهای گوناگونی فعالیت میکرد. او در میان تلاش برای نان و کار بزرگ شد و به خاطر صداقت و سختکوشیاش، نزد اطرافیان فردی محترم و مورد اعتماد بود. رفیق ماسیرو با وجود سن کم، جنگ جاری در کوردستان و زندگی تحمیلی سیستم دولت-ملت بر خلق ما را نمیپذیرفت و با شنیدن داستانهای قهرمانی گریلا بزرگ شد. رنجهای خلق ما و انزوای سنگین تحمیلشده بر رهبر آپو، خشمی عمیق در دل او برانگیخت. او ضرورت تبدیل این خشم به یک پاسخ عملی را احساس میکرد و به این آگاهی رسید که بهترین پاسخ به سیستم دولت-ملت، پیوستن به صفوف گریلاست. این اندیشیدن عمیق باعث شد رفیق ماسیرو به روشنی جایگاه خود را در مبارزه بیابد. او پس از گرفتن تصمیمش، در سال ۲۰۱۶ بدون هیچ تردیدی به صفوف گریلا پیوست. با این گام، نهتنها آرزوی کودکیاش را به حقیقت رساند، بلکه در مسیر تبدیل شدن به مبارزی گام نهاد که مسئولیت خلقش را بر دوش میکشد.
حملات دولت اشغالگر ترکیه به مناطق گریلایی، خشم رفیق ماسیرو را نسبت به دشمن دوچندان کرد. او در دورهی آموزش پایهی گریلا شرکت کرد و در مدت کوتاهی با زندگی آزاد کوهستان هماهنگ شد. اشتیاقش به یادگیری در کلاسها، مشارکت پرشور، پرسشگری بیپروا و تلاش خستگیناپذیرش در طول دوره، توجه همهی همرزمانش را به خود جلب کرد. رفیق ماسیرو با درک عمیق دروس فکری و نظامی، خیلی زود پیشرفت کرد و به یک مبارز آپویی نمونه تبدیل شد. او هر لحظه از زندگی را فرصتی برای آموختن میدانست؛ آموزشهای خود را نیز با موفقیت به پایان رساند و وارد میدان عمل شد. در عرصهی عملی نیز از تجربههای ارزشمند همرزمانش بهره برد و هرچه بیشتر آموزههای کوهستان را در وجود خود اندوخت، مبارزهاش را عمیقتر ساخت.
رفیق ماسیرو پس از آن به منطقهی خاکورک رفت و در آنجا بر به کار بستن تاکتیکهای نوین در برابر تکنولوژی پیشرفتهی دولت اشغالگر ترکیه پافشاری کرد. او هر لحظه را برای پیاده کردن هنر جنگ گریلایی دوران نوین غنیمت میشمرد و تمامی وظایفی را که بر عهدهاش گذاشته میشد، به بهترین شکل به انجام رساند. رفیق ماسیرو با رفاقت استوار و شخصیت صمیمی و صادقش جایگاهی فراموشنشدنی در قلب تمامی همرزمانش یافت و سرانجام در تاریخ ۲۸ مِی ۲۰۲۰، در جریان حملهی هوایی دشمن در منطقهی خاکورک به کاروان شهیدان پیوست.
نام او به عنوان مبارزی که بار سنگین رفاقت و درک نیازهای زمانه را بر دوش میکشید، در تاریخ مبارزات ما ثبت شد؛ آن هم در منطقهای که هر متر از آن برای پاسداری از دستاوردهای گریلا در برابر برتری تکنولوژیک دشمن حیاتی بود. این سفر که از ایل باوهجانی و زمینهای سختگذر سرپلذهاب آغاز شد و به شهادت در سرزمین مقدس خاکورک انجامید، گواهی روشن بر این بود که چگونه شخصیتی وفادار به ریشهها و گفتار خود، به یک مبارزه تبدیل میشود. رفیق ما با صداقت و درستکاریاش در دل همرزمانش جا گرفت و همواره در مبارزهی ما زنده خواهد ماند.
بدین مناسبت، ضمن تأکید بر ادامه راه مبارزاتی رفیقمان، شهادت احسان صادقپور با کد سازمانی «ماسیرو دالاهو» را به خانواده گرامی صادقپور، مردم میهندوست سرپلذهاب، خلق مبارز کوردستان و تمامی آزادیخواهان تسلیت میگوییم و یاد و خاطره این رفیق گرانقدر را گرامی میداریم.

نام سازمانی: ماسیرو دالاهو
نام و نام خانوادگی: احسان صادقپور
تاریخ و محل تولد: ۲۰۰۲ / سرپلذهاب
نام مادر: پری
نام پدر: ابراهیم
تاریخ و محل پیوستن: ۲۰۱۶ / بانه






