بیانیه مجلس پژاک
بمناسبت سالگرد شهادت دلخواز بینگول (محمد علی آلگونرخان)
در نوزدهمین سالگرد شهادت شهید «دلخواز بینگول»، عضو مجلس حزبمان پژاک، یاد و خاطره وی و همه شهدای راه آزادیخواهی خلق کُرد و خلقهای تحت ستم را گرامی میداریم.
شهید «دلخواز بینگول» (محمدعلی آلگونرخان) متولد سال ۱۹۶۶ میلادی روستای فینسور شهر چَولگ (بینگول) شمال کردستان بود که در سال ۱۹۸۰ و اوان نوجوانی به اروپا مهاجرت کرده و در کشور فرانسه سکنی گزید. وی پس از آشنایی با جنبش آزادیخواه خلق کردستان، در سال ۱۹۹۱ به عضویت آن درآمده و در صفوف گریلا به مبارزه پرداخت.
شهید دلخواز یکی از بنیانگذاران حزبمان پژاک بود و در دوران بعد در رهبری حزب جای گرفته و تا زمان شهادت نیز عضو مجلس حزب مان بود. او سمبل تلاش و فداکاری و اخلاق و ملی بودن بود. او «کرد آزادی» بود که مرزهای کردستان را به رسمیت نشناخته و در هر جایی از میهن که لازم میدید، به مبارزه پرداخت. در دورانی که تصمیم گرفت دیگر در شرق کردستان به مبارزه بپردازد، با علاقهای بینظیر در هر دورهای در یکی از مناطق به مدیریت و پیشاهنگی مبارزه پرداخت. او در مناطق و شهرهای اورمیه، تمامی موکریان، سنه یکی از مدیران لایق در امور سازماندهی خلق بود. بخشی از مبارزات وی در تهران و دورانی نیز در خراسان بود. علاقهی او به شناخت منطقه و عزم او به مبارزه، انگیزهی کار و فعالیتش در مناطق مختلف بود. او در میان رفقایش نیز از جمله ستونهای رفاقت و صداقت بود. در دشوارترین دوران مبارزات، همواره تکیهگاهی بود برای رفقا و سازمانش. او قبلا نیز در جنوب و شمال کردستان وظایفی انقلابی را برعهده گرفته و دورانی در روژآوای کردستان جهت کار و مداوا بسر برده بود. وی نمونهی راستین یک شخصیت انقلابی بود که سرتاسر میهن را میدان مبارزه میدید. آخرین ایستگاه مبارزاتی و حیاتی وی نیز منطقهی کوسالان در حومهی شهر مریوان بود که همانجا نیز روز ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۶ در اثر یورش نیروهای رژیم ایران به شهادت رسید.
ما جنبشی انقلابی هستیم که معتقد به یکپارچگی روحی و ذهنی خلق خویش هستیم. در این راستا مبارزه نموده و تاکنون دهها عضو مجلس و فرماندهمان پیشاهنگ مبارزات ما در این راه گشتهاند. شهید دلخواز بینگول یکی از این شهداست که با یک آگاهی عمیق و عزم به مبارزه، با جسارت قدم در میدان مبارزه نهاد و با کولهباری از تجربه و عشق به میهن به فرزندی برای تمامی میهن خویش مبدل گشت. در خانوادهی او شهدای دیگری نیز هستند که نشان از سطح میهندوستی آنان بوده و سندی است بر اینکه چنین خانوادهای میتواند چنین فرزندی را پرورش دهد. وی هر چهاربخش کردستان را حوزهای جهت مبارزه در راه اعتقاداتش میدید. از رفقا و رهروان راستین رهبر آپو بود که نزد ایشان درس مبارزه آموخت و همیشه سعی نمود تا به آموزههایش وفادار بماند. صداقت او نشان داد که از نیکترین فرزندان خلق خویش بود و به بخشی از تاریخ افتخارآمیز میهن خویش مبدل گشت.
شهادت شهید دلخواز نزدیک به 14 ژوئیه بود، وی به رفیق و رهرو شهدای ۱۴ ژوئیه مبدل گشت. راهی که با مشقاتی بسیار و به قیمت جان ترسیم گشت تا حقیقتجویی و حقیقتخواهی زنده بماند. او مشعل این حقیقتجویی را در دست گرفت و آن را بر فراز بسیاری از کوههای شرق کردستان زنده نگه داشت. او رفیق عاکف مامو و زیلان اورمیه بود، رفیق رفقایی که به یُمن آنان، اکنون مبارزات در میهن ما به سطح مهمی رسیده و به بنیادی جهت آزادیخواهی سایر خلقها نیز مبدل گشته است. مبارزهای که به ملاط تفکراتی جهت همزیستی مسالمتآمیز در سرزمینی تبدیل گشت که انسانیت در آن سر برآورده است. دلخواز بینگول، فرزند و ماحصل این انسانیت بود.
مجلس «حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» در سالروز شهادت شهید دلخواز بینگول، یاد و خاطرهی ایشان را گرامی داشته و در این دوران دشوار از مبارزه سوگند پایبندی به آرمانها و اهدافش را تکرار مینماید. یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
مجلس حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)
۱۲ ژوئیه ۲۰۲۶ برابر با ۲۱ تیر ۱۴۰۵