رفیق بِریوان آمد (چیچک عُمری بروکی میلان)

رفیقمان بِریوان در خانواده‌ای پایبند به ارزش‌های ملی و میهن‌دوستانه، در شهر ماکو در شرق کوردستان دیده به جهان گشود. آگاهی عمیق خانواده‌اش از ارزش‌های میهن‌دوستانه و پیوند آنان با فرهنگ کوردی، زمینه‌ساز پرورش شخصیتی شد که از همان دوران کودکی به ریشه‌ها و هویت خویش دلبستگی داشت. رفیق بِریوان شخصیتی پخته و آگاه داشت. تربیت و آگاهی‌ای که از خانواده‌اش کسب کرده بود، او را به فردی محبوب و مورد احترام در محیط پیرامونش تبدیل کرده بود؛ به‌گونه‌ای که دیگران به سخنانش گوش می‌سپردند و برای دیدگاه‌هایش ارزش قائل بودند.

رفیقمان بریوان (چیچک عُمری بروکی میلان) از سنین کم با گریلاها آشنا شد و همواره شیفته‌ی زندگی و مبارزه‌ی آنان بود. او رؤیای پیوستن به صفوف گریلا و مبارزه برای آزادی مردمش را در سر می‌پروراند. هر رفتار و برخوردی از گریلاها که از نزدیک شاهد آن بود، تأثیری عمیق بر او می‌گذاشت و دلبستگی‌اش به حزبمان را بیش از پیش افزایش می‌داد. به‌ویژه کنجکاو بود بداند رهبری‌مان چگونه توانسته است از زنانی که نظام مردسالار آنان را در چارچوب‌های محدودکننده محصور کرده، ارتشی از زنان آزاد و مبارز پدید آورد و چگونه زنان گریلا در عرصه‌ی مبارزه پیشاهنگی می‌کنند. این پرسش‌ها ذهن او را به خود مشغول کرده و زمینه‌ساز تأملی عمیق درباره‌ی آزادی زن شده بود.

رفیقمان می‌خواست به مبارزه‌ی گریلا بپیوندد و از ارزش‌هایی پاسداری کند که با فداکاری‌های بزرگ آفریده شده و به دستاوردهای مبارزه‌ی مردممان تبدیل گشته بودند. به همین دلیل، جست‌وجو و تلاش خود را برای یافتن راه پیوستن به صفوف مبارزه آغاز کرد. او در عین حال می‌خواست در تأمین معاش خانواده نیز سهمی داشته باشد؛ ازاین‌رو به قالی‌بافی روی آورد؛ کاری که به صبر، دقت و پشتکار فراوان نیاز دارد. رفیق بریوان از همان سال‌های نوجوانی با کار و رنج آشنا شد و شخصیتی تلاشگر و فداکار یافت. روحیه‌ی زحمت‌کشی و مسئولیت‌پذیری‌اش زبانزد بود و در محیط پیرامون خود به‌عنوان الگویی از زن کورد شناخته می‌شد.

با پیوستن نزدیکانش به مبارزه و آشنایی بیشتر با ارزش‌ها و رسالتی که رهبری‌مان برای آزادی زن قائل بود، بیش از پیش خود را به آزادی نزدیک‌تر احساس کرد. او با مقایسه‌ی وضعیت زنان در جامعه با زنانی که در صفوف مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه‌ی کوردستان حضور داشتند، به درکی عمیق‌تر از مسئله‌ی آزادی رسید. رفیقمان دریافت که آزادی زن و آزادی جامعه از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند. از همین رو، هرچه بیشتر به اندیشه‌های رهبر آپو دل بست. او نپذیرفت که نقش و هویت زن از سوی نظام مردسالار تعیین شود و تصمیم گرفت با پیوستن به صفوف گریلا، راه مبارزه برای آزادی را در پیش گیرد.

رفیقمان بریوان (چیچک عُمری بروکی میلان) در سال ۲۰۰۶، از شرق کوردستان به صفوف گریلا پیوست و آموزش‌های اولیه‌ی خود را در منطقه‌ی قندیل گذراند. زندگی جمعی گریلا و روابط رفیقانه تأثیری عمیق بر او گذاشت. مشارکت پرشور و باانگیزه‌اش سبب شد در مدت کوتاهی با زندگی گریلا خو بگیرد. با وجود آنکه زمان زیادی از پیوستنش به مبارزه نگذشته بود، به‌سرعت تجربه اندوخت و به مبارزی تبدیل شد که دشواری‌ها را با صبر و اراده‌ای استوار پشت سر می‌گذاشت. هرچه در جریان آموزش‌ها بیشتر مطالعه می‌کرد و به آگاهی عمیق‌تری دست می‌یافت، با عزم و اراده‌ی بیشتری به مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه‌ی خود پایبند می‌ماند.

او مشتاق بود در حمله‌ی اول ژوئن که جنبشمان آغاز کرده بود، حضور داشته باشد. بریوان پس از دو سال فعالیت در منطقه‌ی قندیل، تجربه‌های ارزشمندی کسب کرد و به گریلایی توانمند در صفوف نیروهای یژاستار تبدیل شد. رفیقمان همواره تلاش می‌کرد لحظات زندگی خود را پربار سازد و در عرصه‌های گوناگون یاری‌رسان رفقایش باشد. سپس به منطقه‌ی هفتانین رفت و در آنجا نیز مهارت‌های نظامی خود را گسترش داد. طبیعت هفتانین تأثیری خاص بر او گذاشته و دلبستگی‌اش به این منطقه را بیشتر کرده بود. رفیق بریوان با فداکاری، روحیه‌ی مسئولیت‌پذیری و مشارکت فعال در فعالیت‌های عملی، به گریلایی نمونه در صفوف یژاستار تبدیل شد.

پس از دوره‌ای فشرده از فعالیت‌های عملی، رفیق بِریوان در آکادمی زنان شهید بِریتان آموزش دید. در این دوره، تمرکز ویژه‌ای بر مطالعه و تحلیل دفاعیات و آثار رهبری‌مان درباره‌ی سازمان‌یابی ارتش زنان داشت. او می‌خواست از نظر ایدئولوژیک نیز به اندوخته‌ای عمیق‌تر دست یابد و خود را با نیازهای دوران هماهنگ سازد. به همین دلیل، تلاش می‌کرد الزامات هویت یژاستار را به‌درستی در زندگی و مبارزه‌ی خود متجلی کند. اشتیاق و جدیت او در یادگیری و مشارکت در دوره‌های آموزشی، تحسین رفقایش را برمی‌انگیخت. رفیق بریوان می‌خواست با شناخت و تحلیل پیامدهای مخرب ذهنیت مردسالار بر جامعه و به‌ویژه بر زنان، خود را از بقایای این ذهنیت و تأثیرات نظام مسلط پاک کند و به شخصیتی آزادتر دست یابد.

در سال ۲۰۱۴، هنگامی که داعش به دستاوردهای مردممان یورش برد، در حرکت‌ها و فعالیت‌هایی که جنبشمان در برابر این حملات آغاز کرده بود، حضور یافت. او در منطقه‌ی مخمور وظایف خود را به‌عنوان مبارزی شایسته از نیروهای یژاستار به انجام رساند. در جریان عملیات‌هایی که به شکست گروه‌های داعش در نتیجه‌ی مقاومت‌های حماسی و فداکاری مبارزان انجامید، حضور فعال داشت و در هر زمینه‌ای یاری‌رسان رفقای مبارزش بود. رفیق بریوان در جریان نبرد با داعش زخمی شد، اما در زمانی کوتاه سلامتی خود را بازیافت و بار دیگر به عرصه‌ی فعالیت و مبارزه بازگشت. او با آگاهی از رسالت تاریخی‌ای که بر دوش زن کورد قرار گرفته بود، با اراده‌ای استوار به مبارزه ادامه داد.

پس از دوره‌ای فشرده از فعالیت‌های عملی، بریوان بار دیگر به مناطق حفاظتی مدیا بازگشت و در آکادمی شهید حقی کارر به آموزش پرداخت. این دوره فرصتی برای تأمل و بازنگری عمیق در مسیر مبارزاتی‌اش بود. او با ارزیابی تجربه‌های خود و کاستی‌هایی که در جریان فعالیت‌های عملی با آن‌ها روبه‌رو شده بود، درس‌های ارزشمندی آموخت. همچنین می‌خواست در برابر حملات و عملیات‌های دولت اشغالگر ترکیه، با آمادگی و آگاهی بیشتری پاسخ‌گو باشد. رفیق بریوان با منش ساده و بی‌آلایش، روحیه‌ی فداکارانه و دلبستگی عمیق به آزادی، رفیقی شجاع و مبارزی آپویی بود که هر مسئولیتی را با احساس تعهد و شایستگی به انجام می‌رساند.

رفیقمان بریوان آمد (چیچک عُمری بروکی میلان) مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه‌ای را که از شرق کوردستان آغاز کرده بود، بدون وقفه و با اراده‌ای استوار در مناطق قندیل، هفتانین، گاره، زاپ، مخمور و خاکورک ادامه داد. او در طول هجده سال مبارزه، در هر منطقه‌ای که حضور یافت، با روحیه‌ی فداکاری، تلاش و تعهد به ارزش‌های آزادی، ردپایی از مبارزه و رفاقت بر جای گذاشت. سرانجام، در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۴، در پی حمله‌ی دشمن در منطقه‌ی خاکورک به کاروان شهیدان پیوست.

ما، رفقای مبارز بریوان، میراث مبارزاتی و ارزش‌هایی را که او در طول زندگی خود آفرید، با عزم راسخ تا دستیابی به پیروزی ادامه خواهیم داد. در برابر یاد و خاطره‌ی تمامی شهیدانمان، با احترام و سپاس سر فرود می‌آوریم. بر همین اساس، به‌ویژه به خانواده‌ی گرامی رفیقمان که مبارزی زن و پیشاهنگ همچون بریوان را به مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه‌ی مردممان تقدیم کردند و نیز به همه‌ی مردم میهن‌دوست کوردستان تسلیت می‌گوییم.

یاد و خاطره‌ی رفیق بِریوان آمد، در مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه‌ی مردممان جاودانه خواهد ماند.