بیستون مختاری(عضو مطبوعات پژاک)
پس از دوران درخشان مقاومت و نبرد علیه داعش و آزادی بسیاری از مناطق روژآوا از دست آنها و ظهور شرایط جدید، پیوستن مناطق جدید و فراهم آمدن تمامی شرایط صلح از جملە حق تدریس بە زبان کوردی، بە رسمیت شناختن تمامی حقوق و همچنین حضور پررنگ در سیاستهای کلان سوریەی جدید، ضرورت بازنگری در سیاستهای سوریەی جدید، ژنرال مظلوم عبدی در نهایت « اقدام بە انحلال قسد نمود».
انحلالی کە منجر بە ادغام در ارتش سوریە شدە و در کنار آن مبارزان آسایش همچنان مناطق و شهرهای خود را محافظت خواهند کرد.
از دل چنین وضعیتی اما “انتگراسیون دموکراتیک” پدید خواهد آمد و شرایط قبلی هم از جنبههای مختلف تغییر خواهد کرد.
این فرایند، بهخوبی با روحِ حاکم بر تفکرات مدرنیتەی دموکراتیک سازگار بودە و نشان از جغرافیایی دارد که کلّیت آن تقلیلپذیر به هیچ قومی نخواهد بود.
در این میان امّا بیگمان نامِ انقلاب تکین روژآوا بهعنوان سرآغاز تجربهی یک دموکراسی رادیکال در خاطر و کلام همگان هست و برای همیشه خواهد ماند.
سیاست جدید کوردها در روژآوا بسیار مترقّیتر و پیشروتر و نمایانگر بهتری برای نظام دموکراسی رادیکال و مستقیمی است که در قالب خودگردانی دموکراتیک، معطوف به همزیستی همپیمانانهی تمامی اقوام، مذاهب و گروههای مختلف اجتماعی است.
چرا کە حاکمانی را مجبور بە صلح نمود کە تا پیش از این حقوق هیچ زنی را بە رسمیت نشناختە، هیچ زبان و ملتی را غیرخود قبول نداشتە و دموکراسی را تنها در لوای دیکتاتوری ارتجاعی میدیدند!
اینک زنان، بە خصوص زنان کورد رکن سیاست در آنجا هستند.
زبان و شناسنامەی ممنوعەی کوردی بە رسمی بدل گشت و نیروهای اشغالگر ترکیە از شهرها و روستاها راندە شدند.
آوارگان شهرهای عفرین، سریکانی، تربەسپی و دیگر مناطق تحت اشغال ترکیە بە خانەهای خود بازگشتە و زندگی جدید مسالمتآمیزی را همراە با دیگر مردمان آغاز خواهند کرد.
آیندەی یگانهای مدافع زنان YPJ نیز بەعنوان یک نیروی ویژه و سازمانیافته در ساختار وزارت کشور انتگره خواهند شد.
جان کلام اینکە بهتر است بدانیم تجربهی این چند سال مقاومت و مبارزەی کوردها در سوریە با تمام کم و کاستیهای احتمالیاش شاید یکی از آخرین فرصتها و امکانها برای زندهماندن امید همزیستی در این منطقهی پرآشوب و مملو از جنگهای فرقهای و قومی بود. همچنین زندهماندن ایدهی تعمیم چنین دموکراسی مستقیم و رادیکالی که به عبور از مرزهای تنگ ملّتـدولتِ کاپیتالیستی میاندیشید.
فرماندەهان در روژآوا بە تبعیت از پروژە آشتی و صلح رهبر عبدالله اوجالان نیک میدانستند چنین تجاربی اگر شکست بخورند، فضای منطقه بیش از پیش آمادهی نزاعهای خونین فرقهای، مذهبی و قومی خواهد شد. فضایی باب میل کسانی که از قضا هماینک (در سطوح مختلف) کمر به نابودی چنین تجربههایی بستهاند.