بیانیه کمیته اکولوژی پژاک
سوم شهریور ۱۳۹۷، سالروز شهادت «شریف باجور و یارانش» در جریان حفاظت از زاگرس، قلب محیطزیست ما است. این فعالان محیطزیست در حالی که برای مهار آتشسوزی جنگلهای روستاهای سلسی و پیله از توابع مریوان جان میفشاندند، به شهادت رسیدند. آنان نه با سلاح، که با دستان خالی و دلی سرشار از عشق به زمین، در برابر شعلههایی ایستادند که ریشه در بیتوجهی و سیاستهای مخرب و بحرانزای جمهوری اسلامی داشت.
بخاطر حیاتبخشبودن زیستبوم که حفظ آن به معنای حفظ موجودیت انسان است و به موجب نقش فعالان مدنی در راستای بهادادن به محیطزیست و اکولوژی، و هکذا گرامیداشت یاد «باجور و یارانش»، «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کُردستان (کودار)» در سومین کنگره خویش در سال ۲۰۲۰ «سوم شهریور» را روز «حفاظت از محیطزیست و شهدای محیطزیست» نامگذاری کرد.
قدرمسلم آنچه ایران و شرق کردستان را بسوی نابودی میکشاند، جنگافروزی و بحرانزایی جمهوری اسلامی علیه جامعه، محیطزیست و زنان است. شاید جنگ ایران با هژمونی جهانی مدتی کوتاه است آغاز شده، اما دهههاست جمهوری اسلامی جنگ علیه محیطزیست و جامعه را آغاز کرده است. بحرانهای زیستمحیطی در ایران به مرحلهای حاد و تهدیدکننده رسیده است. این بدترین و مستمرترین نوع جنگ است. خشکسالیهای پیدرپی، نابودی جنگلها، فرسایش خاک، آلودگی گسترده منابع آب و هوا، و نابودی تنوع زیستی، دیگر مسائل جزئی نیستند. این وضعیت نتیجه مستقیم عملکرد جنگافروزانه حاکمیت جمهوری اسلامی ایران است که با اولویتدادن به منافع کوتاهمدت سیاسی و اقتصادی، منابع طبیعی را به ورطه نابودی کشانده است. آنچه در جریان است، چیزی کمتر از یک نسلکشی اکولوژیک نیست: نابودی سیستماتیک زیستبومهایی که حیات نسلهای امروز و فردا به آن وابسته است.
رشتهکوه زاگرس، شاهرگ حیاتی شرق کردستان و ایران، نقشی بیبدیل در تعادل اقلیمی، تأمین آب، حفظ خاک و تداوم زندگی جوامع محلی و استانهای حومه ایفا میکند. جنگلهای بلوط زاگرس نه تنها پناهگاه تنوع زیستی کمنظیر، بلکه منبع معیشت، هویت فرهنگی و امنیت آبی میلیونها نفر است. نابودی این زیستبوم، نابودی بخشی از حیات جمعی شرق کردستان و ایران است.
در شرق کردستان، نهادهای مدنی طرفدار محیطزیست که با حداقل امکانات و در شرایط دشوار فعالیت میکنند، بهطور مستمر مورد سرکوب قرار میگیرند. فعالان محیطزیست به جرم هشدار درباره بحرانسازی رژیم جمهوری اسلامی و ایستادگی در برابر این نسلکشی اکولوژیک، تحت فشار، تهدید، بازداشت و محدودیت و گاهی قتلحکومتی قرار میگیرند. آنان که جنگل را نجات میدهند، خود قربانی سیاستهایی میشوند که جنگل را میسوزاند و زیستبوم را نابود و اکولوژی را بیاهمیت جلوه میدهد.
«کمیته اکولوژی» «حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» یاد شریف باجور و یارانش را در هشتمین سالروز گرامی میدارد و اعلام میکند که دفاع از زاگرس، دفاع از زندگی و بزرگترین یادمان شهدای محیطزیست، حفاظت از زیستبوم و توسعه علم اکولوژی است. ما خواهان توقف فوری سیاستهای مخرب زیستمحیطی، مبارزات مردمی یومیه، حمایت واقعی از فعالان مدنی محیطزیست و بهرسمیتشناختن حق جوامع ملیتی برای حفاظت از زیستبوم سرزمینشان هستیم. «شریف باجور، خبات امینی، حمید مرادی و چیاکو یوسفینژاد» و دهها شهید محیطزیست با تکیه بر علم اکولوژی و دوستداری محیطزیست جانشان را فداکردند. از خلقمان میخواهیم که در نجات محیطزیست با توسل به علم اکولوژی، جامعه را از مسیر نابودی ناشی از بحرانها بازگردانند و از چنگال جمهوری اسلامی ایران نجات دهند. زمین را باید با آگاهی، همبستگی و ایستادگی زنده نگاه داشت. یاد و خاطره شهدای سوم شهریور و محیطزیست گرامی باد.
کمیته اکولوژی حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)
۲ شهریور ۱۴۰۵ برابر با ۲۴ آگوست ۲۰۲۶