رفیق هاوری کمانگر با کد سازمانی «سالم مرادی»، در شهر مریوان دیده به جهان گشود. او در کنار دریاچهی زریبار و همراه با داستان «فیلقوس و درویش» بزرگ شد؛ داستانی که بیانگر جامعهای اخلاقی و سیاسی است که هرگز در برابر ظلم و زور سر خم نمیکند. در دوران معاصر نیز زریبار با نام شهید فواد مصطفی سلطانی و کوچ تاریخی مردم مریوان، به نمادی از مبارزهی مدنی در برابر رژیم جمهوری اسلامی تبدیل شد. مریوان همچنین زادگاه «قانع»، شاعر طبقهی ستمدیده و رنجکشیدهی جامعه است. در چنین فضایی فرزندی رشد کرد و به پیشاهنگی جنبش آپویی، گام در راه مبارزهی آزادیخواهی خلق کورد نهاد. او در خانوادهای به دنیا آمد که با ارزشهای اصیل جامعهی کوردستان عجین شده بودند و این ارزشها را همچون میراثی گرانبها به فرزندان خود منتقل کردند.
شهید هاوری از همان آغاز جوانی، مانند بسیاری از جوانان، برای تأمین معاش خانواده وارد بازار کار شد و دوشادوش پدرش کار میکرد. او در این مسیر شخصیتی سختکوش، درستکار و فداکار یافت و همین ویژگیها باعث شد در میان دوستان و اطرافیانش چهرهای دوستداشتنی و محبوب باشد.
رفیق هاوری، همچون هر جوان کوردی که در کوردستان زندگی میکند، نسبت به خواستههای اجتماعی و مبارزات مردممان حساس و دلبسته بود. او در سال ۲۰۱۰، هنگام شرکت در جشنهای نوروز، از سوی نیروهای رژیم ایران بازداشت شد و سه روز را در بازداشتگاه گذراند. فشارها و شکنجههایی که در آن دوران بر او روا داشتند، فرصتی شد تا چهرهی واقعی رژیم اشغالگر را از نزدیکتر بشناسد.
جنگلهای مریوان از همان ابتدا به محلی برای سنگربندی گریلا تبدیل شده بود. مردم میهندوست مریوان ارتباط نزدیکی با گریلاهای آزادی کوردستان داشتند و همین پیوند عمیق، رمز موفقیت نیروهای گریلا در این منطقه بود. رفیق هاوری در سال ۲۰۱۲ با گریلا آشنا شد و در سال ۲۰۱۳ به صفوف حزب پیوست. او دورهی آموزشی گریلا را در همان سال با موفقیت به پایان رساند و پس از اتمام آموزش، با پیشنهاد خود خواستار اعزام به مناطق عملیاتی شد. او تحت تأثیر زندگی آزاد کوهستان و رفاقت آپویی، همواره برای رشد و ارتقای فکری خود در تلاش بود. رفیق هاوری مانند همهی جوانان میهندوست کورد، در برابر وضعیت خلق کورد که زیر فشار نیروهای اشغالگر دچار ستم ملی بود، احساس مسئولیت میکرد. بر همین اساس تلاش داشت در مبارزهی آزادیخواهانهی خلق کورد، همگام با سایر رفقا، نقشی فعال ایفا کند.
در سال ۲۰۱۵ برای ارتقای توانمندی خود در زمینهی تاکتیکهای گریلای مدرن، به آکادمی تخصصی «شهید محمد گویی» رفت. او میخواست از نظر نظامی به مهارت بالایی دست یابد، در دشوارترین دوران جنگ مسئولیتی فعال بر عهده بگیرد و با گسترش روزافزون مبارزهاش، پاسخی نیرومند به واقعیت جنگ بدهد. بهویژه هنگامی که داعش حملات نسلکشانه و ضدانسانی خود را علیه مردم ایزدیمان در شنگال آغاز کرد، خشم عمیقی وجودش را فراگرفت. او مصرانه خواستار اعزام به منطقهی شنگال شد تا در مقاومت حماسی آنجا سهیم شود. در سال ۲۰۱۵ راهی شنگال شد و در صفوف مقدم مقاومت تاریخی مردم ایزدیمان در برابر داعش سنگر گرفت و با مشارکت فعال در چندین عملیات، ضربات سنگینی بر دشمن وارد کرد. فداکاری کمنظیر، شجاعت، خونسردی و روحیهی جنگندهی او در میدان نبرد، احترام عمیق همهی رفقای همرزمش را برانگیخت.
پس از آنکه وظایف انقلابی و مسئولیت تاریخی خود را در شنگال با موفقیت به انجام رساند، در سال ۲۰۱۸ بار دیگر به مناطق حفاظتی مدیا بازگشت. مدتی در منطقهی گاره فعالیت کرد و سپس با پیشنهاد و اصرار خود، دوباره راهی میدانهای نبرد شد. در همان سال به منطقهی زاپ رفت و به مقاومت حماسی و بیوقفهی آنجا پیوست. او میخواست تجربههای نظامی ارزشمندی را که در شنگال به دست آورده بود، در جغرافیای سختگذر زاپ به کار بگیرد و ضربات سنگینی بر ارتش اشغالگر ترکیه وارد کند. رفیق هاوری با تلاش انقلابی، شخصیت درستکار، صمیمی و فداکارش و با مشارکت پرشور و فعال در همهی عرصهها، در هر محیطی که حضور مییافت، جایگاهی ماندگار در دل رفقایش ثبت میکرد.
یاد و خاطرهی شهادت رفیق هاوری در میان سایر رفقا و همسنگرانش، همواره نماد مقاومت، ایستادگی و فداکاری ماست. بدین مناسبت، شهادت رفیق هاوری کمانگر با کد سازمانی «سالم مرادی» را به خانوادهی محترم مرادی، تمامی مردم میهندوست مریوان، خلق انقلابی کوردستان و همهی آزادیخواهان تسلیت میگوییم.

نام سازمانی: هاوری کَمانگَر
نام و نام خانوادگی: سالم مرادی
تاریخ و محل تولد: ۱۹۹۲ / مریوان
نام مادر: والیده
نام پدر: صابر
تاریخ و محل پیوستن: ٢٠١٤ / مریوان




