بیانیه پژاک بمناسبت چهارمین سالگرد انقلاب زن، زندگی، آزادی

دستاوردهای فرهنگی، ذهنیتی و اجتماعی انقلاب زن،‌زندگی، آزادی، به دستاوردهای سیاسی و پیروزی کامل منتهی خواهند شد

روز ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، چهارمین سالگرد خیزش سراسری و انقلابی «زن، زندگی، آزادی» در ایران و شرق کردستان است. بمناسبت این روز تاریخ‌ساز، «حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)» یاد و خاطره همه شهیدان این انقلاب عظیم را گرامی می‌دارد؛ آنانی که جان گرانقدر خود را در راه آزادی، کرامت انسانی و رهایی مردم فدا کردند. خون پاک‌شان بر سنگفرش خیابان‌های شهرهای ایران و شرق کردستان جاری شد تا چراغ امید به آینده‌ای آزاد، دموکراتیک و اکولوژیک خاموش نگردد. نام و یاد این شهیدان تا ابد در حافظه تاریخی همه خلق‌ها زنده خواهد ماند و تعهد ما به ادامه راه آنان، تعهدی است که هرگز فراموش نخواهد شد.

چهار سال پیش، در ۲۵ شهریور ۱۴۰۱، قتل وحشیانه «ژینا امینی» توسط نیروهای سرکوبگر نظام حاکم، جرقه‌ای شد که آتش خشم فروخورده سالیان متمادی مردم ایران را شعله‌ور ساخت. آن جنایت آشکار، نه تنها قتل یک دختر جوان کُرد، بلکه نماد تمام زن‌ستیزی‌ها، بی‌عدالتی‌ها، تبعیض‌ها، سرکوب‌ها و کشتارهایی بود که بر پیکر جامعه ایران و شرق‌کردستان سنگینی می‌کرد. خلق‌ها از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب، به خیابان‌ها آمدند و با شعار تاریخی «زن، زندگی، آزادی» اعلام کردند که دیگر تحمل ستم را ندارند. این خیزش انقلابی، به سرعت به جنبشی سراسری تبدیل شد که مرزهای جغرافیایی، ملی و طبقاتی را درنوردید. در ادامه همین مسیر، خیزش‌های دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز با همان روحیه مقاومت و اراده جمعی شکل گرفت و بار دیگر اثبات نمود که انقلاب ادامه دارد. در آن روزها، مردم بار دیگر در خیابان‌ها ایستادند و با وجود کشتار دسته‌جمعی و سرکوب خونین، نشان دادند که اراده‌شان برای آزادی شکست‌ناپذیر است. این کشتارها، هرچند دردناک و سنگین بود، نتوانست شعله انقلاب را خاموش کند. برعکس، آن را عمیق‌تر و ریشه‌دارتر ساخت. امروز، چهار سال پس از آن روز تاریخی، ما با قاطعیت اعلام می‌کنیم که این انقلاب ادامه دارد. دستاوردهای فرهنگی، ذهنیتی و اجتماعی آن چنان گسترده و عمیق بوده که در بطن جامعه ایران رسوخ کرده است. تغییر در نگاه به حقوق و آزادی‌های زنان، گسترش فرهنگ مقاومت مدنی، تقویت همبستگی اجتماعی و شکل‌گیری شبکه‌های آگاهی‌بخش، همگی نشانه‌هایی از این تحول بنیادین هستند. این دستاوردها با تداوم جنبش در لایه‌های مختلف جامعه، به‌تدریج به دستاوردهای سیاسی و پیروزی کامل منتهی خواهند شد. انقلاب «زن، زندگی، آزادی» نه یک موج گذرا، بلکه فرآیندی تاریخی است که ریشه در عمق وجدان جمعی کل جامعه دارد و تا تحقق کامل آزادی و عدالت ادامه خواهد یافت.

اتحاد جنبشی و انقلابی ملیت‌های گوناگون ایران در میادین امروز، تداوم صحیح و طبیعی همان انقلاب «زن، زندگی، آزادی» است. این اتحاد، که از شرق کردستان تا بلوچستان، از آذربایجان تا خوزستان و از گیلان تا سیستان شکل گرفته، نشان‌دهنده درک مشترک همه ملیت‌ها از سرنوشت واحد و مبارزه مشترک علیه استبداد است. لازم است این مسیر با اراده و مشارکت فعال همه ملیت‌های ایران و شرق‌کردستان ادامه یابد تا هیچ صدایی خاموش نماند و هیچ ملیتی به حاشیه رانده نشود. تنها از طریق این همبستگی واقعی و برابر است که می‌توان بنیان‌های یک ایران آزاد، دموکراتیک و کثرت‌گرا را بنا نهاد.

نقش زنان در این انقلاب، نقشی محوری و پیشاهنگ بوده و هست. شعار «زن، زندگی، آزادی» نه تنها یک شعار سیاسی، بلکه بیانگر فلسفه‌ای عمیق درباره کرامت انسانی، حق حیات آزاد و رهایی از قید و بندهای جنسیت‌گرایانه است. این شعار فلسفی، زن را در مرکز تحول قرار می‌دهد و اعلام می‌کند که بدون آزادی زنان، آزادی هیچ‌کس ممکن نیست. زنان کُرد با افتخار، آغازگر آنند. زنان ایرانی نیز، در برابر نظام مردسالار و جنسیت‌گرای حاکم، با شجاعتی بی‌نظیر به میدان آمدند و با حضور خود در خیابان‌ها و تمام عرصه‌های مقاومت، نشان دادند که پیشاهنگان واقعی این انقلاب هستند. آنان نه تنها قربانیان اصلی سرکوب، بلکه معماران اصلی آینده آزاد و دمکراتیک ایران‌اند که پدیده زن آزاد را جهانی کرده‌اند. فلسفه این شعار، پیوند ناگسستنی میان رهایی زنان، حق زندگی شایسته و آزادی سیاسی را برجسته می‌سازد و به همه یادآوری می‌کند که مبارزه برای دموکراسی بدون مبارزه برای برابری زن و مرد، ناقص و ناکام خواهد ماند.

امروز ایران در شرایطی پیچیده و پرتنش قرار داشته و درگیر جنگ با آمریکا و اسرائیل است. این جنگ، اگر به ایجاد تغییر از طریق اراده خود مردم ایران نیانجامد، مخاطرات عظیمی به همراه خواهدداشت. جنگ، ویرانی زیرساخت‌ها، تلفات انسانی گسترده، تشدید فقر و نابرابری، و به‌ویژه تقویت فضای امنیتی و سرکوب داخلی را در پی دارد. اگر به آزادی ملیت‌ها هم نیانجامد،‌ خسران‌بارتر خواهدبود. بهترین و پایدارترین راه برای تغییر و تحول دموکراتیک، دموکراسی و دموکراتیزه‌کردن سراسر ایران از طریق اراده مردم و مبارزات مدنی و سیاسی داخلی است. جنگ از خارج و سرکوب از داخل نباید به تضعیف نیروی دموکراتیک جامعه منتهی شود. تنها با تقویت نهادهای دموکراتیک، گسترش آزادی‌های مدنی، تضمین حقوق همه ملیت‌ها و اقشار، و ایجاد فضایی برای گفت‌وگوی آزاد و مشارکت همگانی می‌توان به آینده‌ای پایدار و عادلانه دست یافت.

«حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)» ضمن گرامیداشت یاد و خاطره تمامی شهدای این انقلاب، بار دیگر بر تعهد خود به ادامه راه آنان، به گسترش دستاوردهای فرهنگی و اجتماعی انقلاب، به اتحاد همه ملیت‌ها، به پیشاهنگ بودن زنان، و به انتخاب مسیر دموکراتیک تأکید می‌کنیم. همچنین تداوم موج بازداشت‌های گسترده توسط جمهوری اسلامی ایران و افزایش موج اعدام‌ها را بشدت محکوم می‌نماییم. درحالی که دولت ایران با دولت‌های رقیب خود در جنگ و کشاکشی روزافزون به‌سر می‌برد که خطرات آن شدیدا متوجه مردم می‌باشد، جامعه راهی جز دفع این خطرات از طریق مشارکت فعال در لایه‌ها و عرصه‌های متنوع انقلاب زن، زندگی، آزادی ندارد. بدین‌مناسبت، از عموم مردم، خصوصا زنان، جوانان، روشنفکران، معلمان، کارگران، دانشجویان، پرستاران، دانش‌آموزان، اصناف و سازمان‌های مدنی، حقوق بشری و محیط‌زیستی، نویسندگان، هنرمندان و سایر اقشار چه در داخل و چه در خارج از ایران دعوت بعمل می‌آوریم که در چهارمین سالگرد انقلاب، با شعار «دوباره ژن، ژیان، آزادی» تمامی عرصه‌های زندگی را به میدان مبارزه مبدل نموده و  دولت را از  قلمرو جامعه بیرون برانیم. به مناسبت سالروز انقلاب، عموم مردم بویژه ملت کُرد را فرامی‌خوانیم که در روز ۲۵ شهریور و سالروز همه‌ی شهادت‌های مربوط به انقلاب ژن ژیان آزادی، در شهرهای محل شهادت مبارزان انقلاب، بر سر مزار شهدا حضور بهم رسانده و پیام اتحاد و پاینبدی به انقلاب خویش را به تمامی جهان اعلام نمایند.

حزب حیات آزاد کُردستان(پژاک)

۲۱ شهریور ۱۴۰۵ برابر با ۱۲سپتامبر ۲۰۲۶

مطالب مرتبط