بیانیه پژاک
از کارزار تاریخی ۱۵ آگوست ۱۹۸۴ که رستاخیز بزرگ خلق کُرد در برابر جنگها و سیاستهای نسلکشی بود، ۴۱ سال گذشت. در ۴۲امین سالگرد این حماسه تاریخی که موجودیت و کرامت خلق تحت ستم کُرد را از نابودی نجات داد، یاد و خاطره تمامی شهدای این خطمشی را گرامی میداریم.
کارزاری که چند دهه پیش از روستای «دیهی» واقع در شهرستان اروح شمال کردستان با پیشاهنگی فرمانده عگید (معصوم کُرکماز) آغاز شد، چهار دهه مبارزات بیامان خلق تحتستم کُرد را به مرحله آزادی کامل نزدیک ساخته است. این کارزار علیه جمهوری ترکیه با صد سال ستم علیه خلقها خصوصا خلق کُرد، آغاز شد و هرچهاربخش کردستان را در نوردید. نظام فاشیستی ترکیه در اواخر مقاومت «آگری» (آرارات) با نشر طرحی از یک سنگ قبر بر بلندای کوه آگری که نماد ایستادگی و مبارزه خلق کُرد شده بود، بر روی سنگ قبر مزبور نوشت:«کردستان خیالی در اینجا دفن شده است». این، هنگامهای بود که یک دولت- ملت به محض تولد خود، روند نسلکشی دهشتناک علیه کُردها را آغاز کرد. در این صدسال و اندی به دهها قتلعام، نابودی روستاها، محیطزیست و کوچاندن اجباری کُردها دست زد و جامعه جهانی در برابر آن سکوت کردند اما خود خلق کُرد هیچگاه آن را نپذیرفت. آنچه میان کُردها در برابر موجهای فاشیسم کشتار آغاز شد، مبارزهای آزادیخواهانه بوده و هست که مسیر آزادی خلقهای تحت ستم خاورمیانه را تعیین نموده است.
شکی نیست که معاهدات لوزان و قتلعامهایی از قبیل درسیم و انفال و حلبچه همه در آن راستا انجام شدند. کُردها با فداکاری و مقاومتی بینظیر، دهها قیام شکوهمند ترتیب داده و تاریخساز شدند. درست در ۴۲ سال پیش با رهنمودهای رهبر آپو و فرماندهی شهید عگید(معصوم کرکماز) و فداییگری فرزندان راه مبارزات آزادی کُردها، اولین گلولهای شلیک شد که نفیر آزادی آن امروز همچنان طنینانداز است. این کارزار لرزه بر پیکره فاشیسم انداخت. در آن زمان که حاکمیت ملیپرست ترکیه خیالش برای نابودی کُردها راحت شده بود، کارزار ۱۵ آگوست تلنگری شد برای تمامی فاشیستهایی که در چهاربخش کردستان خلقمان را به خاک و خون میکشیدند. این کارزار، صحنهای از تاریخ را آفرید که بصورت باعظمتتر کُردها را بر صحنه ظاهر ساخت و در مقابل دیدگان جهانیان فریاد برآورد که مبارزه برای آزادی همیشه با تکیه بر امیدها و آروزهای زیبا ممکن است. این گلوله با یک شلیک پرفریاد، سکوت بینالمللی و ابرقدرتها که لوزانها را برای تولد دولت- ملتهای نسلکش ترکیه و منطقه ترتیب داده بودند را درهم شکست و آنان را با چالشی عظیم روبرو ساخت.
از آن پس، کوهستانی که قرار بود به گورستان کردها مبدل شود، به یکباره به محل مبارزه و نماد آزادیخواهی مبدل شد. کارزاری که فرمانده عگید آغاز نمود، نه تنها یک اقدام نظامی، بلکه حماسهای مبتنی بر مانیفست راه آزادی خلقی بود که سناریوهای ابرقدرتهای جهانی را خنثی میساخت. ۱۵ آگوست درواقع خط بطلانی بر سناریوی تقسیم کردستان به چهاربخش کشید و راه «مقاومت زندگیست» آغاز شد و امروز با انقلاب «ژن، ژیان، آزادی» استوارانه ادامه دارد.
کارزار جنبش آزادیخواهی کردها به پایه اصلی خلقهای خاورمیانه تبدیل شده و نماد استواری آنهاست. دیروز رهبرآپو مبارزات سیستماتیک را بعنوان رهیافت رستاخیز یک خلق آغاز نمود ولی امروز بازتاب آن را در جامعه جهانی و انترناسیونال مشاهده میکنیم. اینگونه، روند نسلکشی و آسمیلاسیون با شکستهای پیدرپی رقم خورد و خاورمیانه از دستاوردهای آن منتفع شده است.
کارزار ۱۵ آگوست امروز در مرتبهای ارتقاءیافتهتر، نویددهنده جامعهای دمکراتیک و ملت دمکراتیک است که طی دهها سال رستاخیز مدام شکل گرفته. این، نه تنها رستاخیز یک ملت، بلکه رستاخیز زنان با تمام نیرومندی است. زنان نیروی پیشاهنگ انقلاب آزادی کُردها هستند و بازتاب آن در جامعه جهانی به عینه مشهود است. لذا جهانیشدن مسئله کُرد و مبارزات زنان، نتیجه مستقیم کارزار ۱۵ آگوست است.
امروز بیش از همه شرق کردستان با تداوم امید به انقلاب «ژن، ژیان، آزادی» بخشی از همان دستاوردهای کارزار است. این انقلاب، به شکل یک مبارزه دمکراتیک، ظهور کرده و موجهای تداوم آن جامعه شرق کردستان و ایران را دربرگرفته است و به زودی به ثمر خواهد نشست. ایران و کُردها در مسیری قرارگرفتهاند که انقلاب مداوم ژن، ژیان، آزادی در برابر پروژه امپریالیسم جهانی و ملیپرستی ایرانی تعیین کننده خواهد بود.
درحالی به ۴۲امین سال کارزار ۱۵ آگوست وارد میشویم که روند صلح و جامعه دمکراتیک با رهبریت رهبرآپو حقانیت بیش از پیش آن کارزار را به اثبات رسانده است. تنها راه ادای دین به شهیدان این چند دهه مبارزه بیوقفه جنبش آپویی در چهاربخش کردستان، اتحاد و همبستگی خلقمان و گریلا پشت سر رهبرآپو و داشتن یک گفتمان، راه و افق مشترک در مواجه با دولت- ملتهایی است که کماکان در چهاربخش کردستان به موجودیتشان ادامه میدهند. این روند صلح بدان معناست که امروز ۱۵ آگوست در شرف به ثمررسیدن است و راهی جز آزادی برای کُردها نمیتوان متصور شد.
ما، «حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» جشن رستاخیز را به خلقمان، رهبرآپو و تمامی خانوادههای شهدا تبریک میگویم. با امید به مبارزات تاریخی رهبر آپو و فداییگری نیروی گریلا و فداکاری خلقمان، امیدداریم که جشن رستاخیز کُردها پس از دههها در سایه خون شهدا و صبر و استواری خانوادههایشان با جشن آزادی در امروزمان یکی گردد. کاروانی که ۴۲ سال پیش مسیر حل مسئله کُرد را آغاز نمود امروز با نیرومندی هرچهتمامتر و با مشارکت خلق آزادیخواهمان کماکان راه حقیقت را میپیماید و لازم است با ارتقای مبارزاتمان از آن استقبال کنیم. میراث کارزار ۱۵ آگوست ، امروز حل دمکراتیک مسئله کُرد و تحقق صلح برپایه دمکراسی و جامعه آزاد است. خلقمان در هر چهاربخش کردستان امروز در این مسیر قرارگرفتهاند و محکوم به آزادی هستند. راه شهدایمان پررهرو باد.
حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)
۱۴ آگوست ۲۰۲۶ برابر با ۲۳ مرداد ۱۴۰۵