بیانیه مجلس پژاک به مناسبت چهلوسومین سالروز اعدام ۵۹ جوان کرد مهابادی
در چهلوسومین سالروز اعدام ظالمانه ۵۹ جوان کُرد مهابادی، یاد و خاطره این شهیدان آزادی را گرامی میداریم. در روز ۱۲ خرداد ۱۳۶۲، فرمانداری مهاباد با انتشار اطلاعیهای رسمی، خبر اعدام این ۵۹ جوان را اعلام نمود؛ خبری که نشان از راهکار و سنت جمهوری اسلامی یعنی برخورد نظامی – امنیتی با کُردها و مسئله کُرد داشت.
اکثر این اعدامشدگان دانشآموزان دبیرستانی بودند که حتی دیپلم نگرفته بودند و سنشان کمتر از ۱۸ سال بود. ۳۸ نفر از آنان دانشآموز مدرسه بودند. بسیاری از این جوانان در ماههای فروردین و اردیبهشت ۱۳۶۲ به صورت تصادفی در خیابانهای مهاباد بودند، آنگونه ربوده و به گروگان گرفته شدند. ۴۸ نفر از آنان در زندان اورمیه و ۱۱ نفر در زندان تبریز نگهداری میشدند. هیچکدام از این جوانان بصورت اصولی و عادلانه دادگاهی نشدند، وکیل نداشتند و بدون هیچ مدرک معتبر، به سرعت به جوخه اعدام سپرده شدند.
بلافاصله پس از این جنایت، حکومت نظامی اعلام شد تا هرگونه اعتراض و واکنش مردمی سرکوب گردد. با این حال، مردم مهاباد به خیابانها آمدند و اعتراض خود را فریاد زده و خانوادههای داغدیده برای پیگیری سرنوشت عزیزانشان به ارومیه شتافتند. مدتی بعد، حکم آزادی برخی از همین اعدامشدگان به خانوادهها ابلاغ شد؛ این امر نشاندهنده اقدام سریع و ظالمانه عوامل حکومتی و نشانهای تلخ از کینهتوزی و انتقامجویی عمیق رژیم از خلقمان بود.
این اعدامهای دستهجمعی بخشی از سیاست سیستماتیک کشتار جمعی و ایجاد رعب و وحشت از سوی جمهوری اسلامی بود تا خلقکُرد را از تداوم مبارزات آزادیخواهانهشان بازدارد. در همان سال ۱۳۶۲، طبق آمارها، ۳۶۹ تن از کردها اعدام شدند و این موج اعدامها در سالهای بعد نیز ادامه یافت. حتی پیکرهای این جوانان نیز به خانوادههایشان تحویل داده نشد؛ این ظالمانهترین وجه جنایت مذکور بود که هنوز هم زخم آن بر دل مادران و پدران مهابادی تازه است.
هدف جمهوری اسلامی از کشتار سیستماتیک کُردها به بهانههای واهی، نابودی اراده مقاومت، هویت فرهنگی – سیاسی و خواست آزادی خلقمان بود، اما تاریخ نشان داده که خون این جوانان و هزاران شهید دیگر، بذر آگاهی و مقاومت را عمیقتر در خاک کردستان کاشته است.
ما، مجلس «حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)»، در چهلوسومین سالروز، ضمن محکومیت شدید این جنایت علیه بشریت، بر حق خلقکُرد در دستیابی به آزادی کامل تأکید میکنیم. امروز پس از گذشت چند دهه آن موج اعدامها علیه کُردها توسط جمهوری اسلامی ادامه دارد، همچنان بر آنند تا از طریق کشتار و اعدام بر مسائل سرپوش بگذارند. همچنان راهکار حاکمیت، راهکار نظامی برای برخورد با خلق کُرد است. بیشک این رویه ظالمانه چنددههای به شکست خواهدانجامید. نه با اعدام آن جوانان آزادیخواهی فروکش کرد و نه با کشتار و اعدامهای اخیر آزادیخواهی کمرنگ خواهد شد. کاروان مقاومت خلق کرد تا رسیدن به آزادی ادامه خواهد یافت. یاد ۵۹ جوان مهابادی و همه قربانیان اعدامهای سیاسی، زنده و الهامبخش خواهد ماند تا روزی که آزادی کامل حاصل شود و عاملان این جنایات پاسخگوی اعمال خود باشند.
مجلس حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)
۱۱ خرداد ۱۴۰۵
۱ ژوئن ۲۰۲۶
اسامی ۵۹ شهید مذکور عبارتند از:
غلامرضا بارزی، حسن جهانیان، علی بانه یان، محمد علیالی، محمد امین صفا، همایون نیلوفری، محمود ریاضی، محمد حسینی، عباس حسین پور، کاظم خاتونی، علی مزنه، عبدالله تجریان، رحمان رحیمی، علی گلپرست، مصطفی عسمتی، خالق بارزانی، یوسف ایازی، کمال چاوشینی، حسن رحمانیان، خالد رحیم آذر، خالد صفایی، سید ابراهیم احمدی، محمد مسعودی، محمد ابوبکری، وفا الیاس، منصور جناح، محمد امین احمدی، محمد سلیمی، فریدون شنگه، علی بازیان، خضر رنگین، ابوبکر شکری، ماشاالله نادری، هژار کریمی، کمال کریمی، کریم رحیمیان، یوسف حبیب پناه، محمد فاروق بازیار، ابراهیم امینی، صالح مام ابراهیمی، شکری نادری، مصطفی فقری، علی غواره، علی صلاحی، ملا حسن لاجوردی، سلیمان حسن زاده، یوسف حسن زاده، کریم کاوه، سید محمود سید محمودی، حامد محمود کندی، حسین کلهری، عباس یوسفی، سیامک سقزی، علی آباده، کامران ظاهر حجازی، صالح فرهودی، مقصود محمودی، احمد کروبی، رحمان خضرپور